Verslag inleefreis Oeganda 2017

Met 17 waren ze, de geëngageerde inleefreizigers naar Oeganda, het land dat centraal zal staan in de vastencampagne van 2018. Ze gingen er op bezoek bij partnerorganisaties van Broederlijk Delen en zagen met eigen ogen hoe zij voor de lokale bevolking het verschil maken. José, een van de deelnemers, vertelt.

Een beklijvende ontmoeting met Grace

Een van de eerste organisaties die we bezochten was Cosil, dat meehelpt aan de economische ontwikkeling van de kleine boeren. We hadden het geluk om al kennis te maken met de campagnefiguren van 2018: Grace en haar familie. Via het allerarmstenprogramma van Cosil – partner van Broederlijk Delen – kon Grace haar eigen leven in handen nemen.

Dankzij een lening kon ze een handeltje opzetten. Op haar stukje grond kweekt ze voedsel en door mais te verwerken heeft ze een bijverdienste. Het was beklijvend om te zien hoe ze via een tekening haar huidige situatie schetst, maar ook haar visie toonde voor de nabije toekomst én haar droom van waar ze hoopt te staan binnen 10 jaar.

Oeganda, campagne, honger, COSIL, Grace

 

Grace is een ondernemende vrouw die ons zeker zal bijblijven. Hoe doet ze het om 7 kinderen naar school te sturen? Het doet me denken aan een vraag die op onze vormingsweekends werd gesteld: nu er minder kindersterfte is, moet er niet ingezet worden op gezinsplanning? Of zijn de kinderen een verzekering voor de oude dag? En ook: moet dit stukje grond later nog verder verdeeld worden tussen de kinderen?

Huiselijk geweld

Ook bij Kiima foods in Kasese gingen we langs. Samen met een boerengroep namen we deel aan een vormingsactiviteit rond gender. De Oegandese en Vlaamse mannen praatten met elkaar, en ook de vrouwen wisselden onderling ervaringen uit. Die laatsten spraken openlijk over het huiselijk geweld, jammer genoeg een alomtegenwoordig fenomeen in Oeganda. De getuigenissen maken een diepe impact.

Als later de mannengroep weer aansluit bij de vrouwen, valt ons op hoe de open sfeer omslaat… Het kernachtig besluit van de vormingsdag is dat er verandering moet komen en dat er voor de grote gemeenschap nood is aan een degelijk gezondheidscentrum.

campagne, Oeganda, gender, GALS, vrouwen, boerengroep, huiselijk geweld

Interactieve radio

Oeganda, campagne, inleefreis, KRC, radioOok interessant was het bezoek aan het KRC radiostation, waar interactieve radio wordt uitgebouwd.

Luisteraars kunnen met de eenvoudigste vragen bij KRC terecht. Kan er niet onmiddellijk een antwoord gegeven worden via de hulplijn, dan wordt de vraagsteller nadien opgebeld. Deze werkvorm wordt enorm geapprecieerd door de mensen.

Wij waren ook zelf even op antenne en konden zo aan een half miljoen luisteraars vertellen over onze reis en onze doelstellingen.

 

Levensvisies uitwisselen

En dan is het tijd voor het inleefverblijf bij een Oegandees gezin. We staan op met hoge verwachtingen. Bij aankomst bij mijn gastgezin is het ijs vlug gebroken. Ik verblijf bij David (leraar chemie en scheikunde  aan een secundaire school, afwezig van maandagmorgen tot vrijdagavond) en zijn vrouw (onderwijzeres van opleiding, maar ze heeft het beroep nooit uitgeoefend). Hun 20 jaar oude dochter is ook thuis. Zij studeert aan de universiteit. Een andere dochter zit op internaat, de anderen kinderen zijn al het huis uit.

campagne, Oeganda, inleefreis

 

Van zijn directie kreeg de pater familias 3 dagen vrijaf om ons te begeleiden. Als tegenprestatie moet hij op school zijn ervaringen delen die hij opgedaan heeft met ons. Tot laat in de avond worden wederzijds vragen gesteld en beantwoord, levensvisies vergeleken. Natuurlijk gaat het ook over financiële steun en solidariteit. Pet af voor zijn oproep: beter dan hier en nu aan één individu geld te geven, is om het geld te doneren aan Broederlijk Delen, zodat nadien iedereen van de gemeenschap er een graantje van kan meepikken.

Oeganda wil vooruit

We bezoeken een secundaire school in de omgeving. Via allerlei giften is er ook een klein internaat gebouwd. Na het bezoek hadden we alvast een goed gevoel, wetende dat de plaatselijke bevolking zelf het heft in eigen handen neemt, visie heeft en vooruit wil geraken. Dat laatste kan jammer genoeg alleen maar met buitenlandse hulp… De mensen en organisaties van Oeganda willen vooruitkomen. Maar wij mogen niet alleen sinterklaas spelen, maar gestructureerde hulp bieden.

We voelen dat de plaatselijke bevolking zelf het heft in eigen handen wil nemen en visie heeft.

Af en toe maakten we ook wat tijd voor een toeristische uitstap. Zo genoten we van de mooie natuur en het wildlife van Oeganda: we zagen olifanten, nijlpaarden, apen, een krokodil, buffels, antilopen en zelfs een leeuw die zijn prooi verslond.

Oeganda, campagne, inleefreis, olifant, natuur, nijlpaard, buffel

België zet in op onderwijs en gezondheid

Afsluiten deden we met een bezoekje aan de ambassade in Kampala. We leerden er dat België niet de grootste donateur is, maar wel een gevierde instelling is voor de know-how, de expertise en de leiding die het neemt in organisaties. Als hulp zet ons land sedert 2008 heel sterk in op onderwijs en gezondheid. Een mooie uitsmijter was alvast dat ontwikkelingssamenwerking inderdaad kritisch mag zijn maar zonder cynisch te worden.

Wij hier hebben niet de middelen en de mogelijkheden om iedereen te helpen. Maar als je hoort dat liefst 350 000 Oegandezen langs een of andere manier bereikt worden en onrechtstreeks zelfs één miljoen, dan verdient Oeganda in 2018 zeker onze aandacht en inzet.

Dank aan Bernadette, Johan, Eva, Valerie, Geertje, Erna, Hild, Els, Bart, Jos, Raf, Dirk, Belgische begeleidster An, Oegandese begeleidsters Valerie, Gerrit en Jozef, Annette, Els, Gerda en José om samen dat Afrikaanse avontuur te mogen meemaken. Je kan over iets horen of lezen, maar nog beter zie je het met je eigen ogen. We werden ondergedompeld in Oeganda, maar woorden schieten nadien tekort om alles weer te geven. Je moet het echt meemaken.

Oeganda, campagne, inleefreis

 

José, deelnemer aan de inleefreis