Studenten Agro- en Biotechnologie op inleefreis naar Rwanda

Elk jaar organiseert Broederlijk Delen enkele inleefreizen. Bij een van deze reizen trokken vijf Vlaamse studenten agro- en biotechnologie van HoGent en Thomas More voor 10 dagen (10 tot 20 september) naar Rwanda met Broederlijk Delen en Dierenartsen Zonder Grenzen. Tijdens hun reis ontmoetten Dylan, Ella, Laura, Sakina en Evy lokale dierenartsen, landbouwers en studenten. Wij polsten bij Ella, Dylan en Sakina naar hun ervaringen.

Onvergetelijke momenten

Eerst en vooral vroegen we ons af of er een specifiek moment was dat boven de rest uitsteekt. Voor Ella is dit duidelijk en ze moet er dan ook niet lang over nadenken. "Het moment dat mij het meeste is bijgebleven, is het imkeren met de lokale bevolking. De honingbij zorgt voor de bestuiving van onze gewassen, voor honing, propolis en bijenwas. Ik vond echt rust in deze activiteit en denk dat bijen nog een grote rol gaan spelen in mijn leven."

Wat ik zeker niet ga vergeten is het imkeren met de lokale bevolking. Bijen geven ons zo veel en vragen er niks voor terug!

Ella

 

Dylan en Sakina kiezen voor het bezoek aan gezinnen die hulp krijgen door biogasinstallaties.

Sakina: "We kwamen toe en zagen twee huisjes staan. Het ene mooier en groter dan het andere. Tussen de twee huisjes bevonden zich de stallen waar hun dieren vertoefden. Na het bezichtigen van de biogasinstallatie achter hun huis, toonde de bewoonster met plezier het resultaat in haar keukentje in het bijgebouwtje. Ze vertelde ons dat ze vroeger hier woonde, maar dat ze dankzij het project en de trainingen een koe had gekregen waardoor haar gezin een groter inkomen had en hun levenskwaliteit erop vooruit ging."

Dylan gaat hier mee akkoord maar zegt dat hij ook hun bezoek aan het CoEB in Butare, een onderzoeksinstelling van de Universiteit van Rwanda, niet snel zal vergeten. "Iedereen was heel vriendelijk en ze werkten aan enkele heel interessante projecten." Hij heeft nu nog steeds contact met de studenten die hij daar heeft leren kennen.

Ontmoeting met onze partners

Als we vragen naar hun mening over de landbouw en veeteelt in Rwanda, zijn hun antwoorden veel uiteenlopender. Dylan vooral heeft gemerkt dat er nood is aan een gemakkelijkere toegang tot medische hulp voor de veeteelt. "Gelukkig helpt Dierenartsen Zonder Grenzen hier goed door mensen op te leiden en hen vervoer te geven." Sakina is vegetariër en probeert dierlijke producten zoveel mogelijk te vermijden en hield een dubbel gevoel over aan de bezoeken aan boerderijen. En hoewel ze in België niet altijd snapt waarom mensen nog zoveel dierlijke producten consumeren, kan ze dit in Rwanda veel beter begrijpen om het een belangrijke bron van voeding en inkomen is. Ook Ella erkent dat landbouw en veeteelt een grote rol spelen in het leven in Rwanda. De boeren vaak heel beperkte middelen, maar dankzij de steun van organisaties zoals RAB (Rwanda Agriculture Board) krijgen de boeren toch meer voedsel- en inkomstzekerheid.

De groep studenten bracht ook een bezoek aan APROJUMAP, een partner van Broederlijk Delen. Daar kregen ze een onbeschrijfelijke ontvangst.

Ella: "De mensen waren aan het zingen en dansen en vormden een geheel, een gemeenschap, en dat was enorm fijn om te zien. Ik kon het dan ook niet laten om mij eventjes te laten gaan en mee te dansen."

We begrepen niets van wat ze zongen, maar begonnen spontaan te lachen en mee te dansen.

Sakina

Na het dansen kregen ze enkele getuigenissen te horen. Zo was er een vrouw die vertelde wat APROJUMAP allemaal voor haar en haar collega’s betekent. Een andere vrouw vertelde dan weer over een tijd waarin ze niets had. Het deed Ella beseffen hoe vaak wij in België klagen, ook al hebben we zoveel. Sinds ze terug is in België probeert ze veel meer waarde te hechten aan de kleine dingen. Volgens Sakina deden de getuigenissen hen pas echt beseffen wat voor positieve gevolgen de projecten hebben voor de lokale bevolking. “Het was echt een moment om stil van te worden."

Blijvend engagement

Tot slot vroegen we hen wat ze nog gaan qua engagement of wanneer we hun verhaal kunnen horen. Vol enthousiasme vertelden ze dat ze nog aantal acties gaan organiseren ten voordele van Broederlijk Delen en Dierenartsen Zonder Grenzen en dat ze natuurlijk hun verhaal gaan blijven delen met iedereen die er interesse in heeft. Sakina heeft al enkele acties georganiseerd en probeert momenteel De Trog te overtuigen om ook iets te organiseren in het kader van de Warmste Week.

Aangezien dit artikel gaat over de ervaring van vijf Vlaamse studenten op inleefreis, leek het ons het beste om het laatste woord aan de studenten zelf te laten.

De reis was een eyeopener! Met weinig middelen wordt er toch een groot verschil gemaakt. Ik heb zoveel geleerd over landbouw en veeteelt, maar ook over waardering en samenhorigheid. Ik vond de landschappen prachtig, en de mensen zo vriendelijk. De projecten van Broederlijk Delen en Dierenartsen Zonder Grenzen zijn erg waardevol. Met weinig middelen kan er zo’n groot verschil gemaakt worden!

Ella