Tot voor kort kregen Palestijnen uit de Gazastrook nagenoeg altijd asiel in ons land. Begin december paste het Commissariaat-Generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen (CGVS) zijn richtlijnen aan, omdat de situatie in Gaza niet meer voor iedereen "precair" was. Een beslissing die ons de wenkbrauwen doet fronsen.

Nieuwe elementen buiten de Gazastrook

Ons inziens is deze gewijzigde richtlijn er gekomen door nieuwe elementen die zich buiten de Gazastrook situeren: de bijna-permanente opening van de grensovergang in Rafah en een verbeterde veiligheidssituatie in Noord-Sinaï. Palestijnen slagen er voor het eerst in jaren in de regio te verlaten. Bovendien is de mogelijkheid voor de Belgische overheid om Palestijnen terug te sturen groter.

Desastreuze humanitaire situatie in Gaza blijft

In de Gazastrook zelf is er echter geen enkele verbetering in de desastreuze humanitaire situatie.  Deze is een rechtstreeks gevolg van de draconische blokkade, die Israël in 2007 installeerde na de overname van Gaza door Hamas. Sindsdien controleert Israël op Rafah na alle grensovergangen over land, luchtruim en zee. B’Tselem, een partnerorganisatie van Broederlijk Delen, onderstreept dat de verantwoordelijkheid van Israël voor het welzijn van de Palestijnse bevolking in Gaza recht evenredig is met haar mate van controle.

In 2015 waarschuwde de Verenigde Naties al dat – indien de Israëlische blokkade niet wordt opgeheven – Gaza in 2020 onleefbaar zal zijn. We zijn eind 2018 en de humanitaire situatie verslechtert jaar na jaar. De laatste cijfers van onze lokale partnerorganisaties geven aan dat de werkloosheid gestegen is tot 55% (meer dan 70% van de jongeren heeft geen werk), 80% van de bevolking afhankelijk is van voedselhulp, en 96% van het water in Gaza besmet of minstens ondrinkbaar is. Mensen hebben slechts enkele uren per dag toegang tot elektriciteit en afvalwater wordt grotendeels onbehandeld de zee in gepompt.

Bovendien ondernam Israël sinds 2007 drie grootschalige militaire operaties waarbij 3800 Palestijnse en 80 Israëlische doden te betreuren vielen. Sinds The Great Return March in mei 2018 –  het begin van het grotendeels vreedzaam protest aan de grens met Gaza – werden al meer dan 200 Palestijnen gedood en tienduizenden verwond. 

Voor de bijna twee miljoen inwoners in Gaza is er absoluut niets veranderd aan de onmenselijke omstandigheden, de bittere armoede en de onveiligheid waarin zij trachten te overleven. 

Verplichtingen van Israël

Wij vragen Belgische en de Europese beleidsmakers dan ook om Israël te wijzen op haar verplichtingen voor het welzijn van de bevolking van Gaza. In de dialoog met Israël moet het opheffen van de blokkade van de Gazastrook opnieuw bovenaan de agenda gezet worden. Alleen zo kan er een duurzame oplossing komen die de bevolking van Gaza toelaat in haar eigen regio een menswaardig leven te leiden. 

Lieve Herijgers, Directeur Broederlijk Delen