6 uur ’s ochtends, Victor en Blanca zijn al druk in de weer. Blanca helpt haar mama met het ontbijt, Victor geeft de dieren te eten. Hun papa is al een uur weg, aan het werken op de akker.

Binnen twee uur en half gaat de schoolbel, ver boven op de berg. Juni, juli en augustus zijn wintermaanden in Peru, en het is dan ook erg koud in Amancay, waar Victor en Blanca wonen.

Hun gemeenschap ligt hoog in de bergen waardoor de koude zich nog harder doet voelen. Het vuur waarop het ontbijt wordt klaargemaakt, doet ook dienst als verwarming, waar Victor, Blanca en hun mama graag gebruik van maken tijdens de vroege ochtenduren.

Goed nieuws

Tijdens het voederen van hun drie koeien vertelt Victor het goede nieuws van de week: Eergisterennacht is er een veulentje geboren. “Blanca en ik mogen de naam kiezen, maar daar moeten we nog even over nadenken. De namen van de andere dieren hebben we ook mogen kiezen!”. Naast hun paarden en koeien hebben ze ook kippen, een hond, en een katje.

Blanca zit ondertussen in het zesde leerjaar, volgend jaar gaat ze naar het middelbaar. Victor en zijn  vriendjes zitten in het derde leerjaar. Het gaat goed op school.

Blanca is op het begin van het schooljaar verkozen tot de schoolraad, waar ze samen met een paar andere leerlingen werkt aan leuke ideeën om de school te verbeteren. Het grote project waar ze momenteel aan het werken zijn draait rond recycleren. Ze willen de leerlingen en leerkrachten bewust maken van wat je allemaal kan doen met afval.

Nee tegen de mijn

Victor en Blanca geven veel om het natuur en het milieu. Maar waar zij wonen is de natuur in gevaar. De dreiging van de komst van een grote mijnproject hangt nog steeds boven hun gemeenschap. Alle inwoners van Amancay hebben onderling al afgesproken dat zij hun gronden nooit zullen verkopen aan de grote mijnbedrijven.

Zij kennen de kwalijke gevolgen die deze grote openputmijnen  met zich meebrengen. Die gebruiken immers enorm veel water en vervuilen de omgeving. Hierdoor worden de dieren ziek en kunnen de boeren niets meer planten in hun vervuilde grond. Ook het drinkwater wordt zo vervuild, wat de kinderen erg ziek kan maken. Daarom zeggen Victor en Blanca samen met de hele gemeenschap “Nee!” tegen de mijn.

Op bezoek bij Victor en Blanca

Gevaar niet geweken

Maar Amancay is slechts één gemeenschap. Rondom Amancay zijn er nog heel wat andere gemeenschappen, en ook zij hebben de mogelijkheid om hun gronden te verkopen. En als zij beslissen om te verkopen kunnen de inwoners van Amancay daar niets aan doen.

Zelfs als de mijn op de grond van een andere gemeenschap wordt gebouwd, zullen ook Victor en Blanca daar de gevolgen van voelen, zo groot zijn deze openputmijnen. En dat willen ze kost wat kost vermijden. Victor, Blanca en de rest van de gemeenschap werken daarom samen met de organisatie Cedep Ayllu, om de natuur en hun levenswijze te behouden.

Landbouwprojecten versterken de gemeenschap

Cedep Ayllu helpt de gemeenschappen met allerlei projecten om de landbouw te verbeteren. Zo hebben ze de voorbije jaren veel gewerkt aan een nieuw irrigatiesysteem, wat er voor zorgt dat iedereen gebruik kan maken van het water voor de landbouw.

Dankzij deze projecten kan Amancay tonen aan de andere gemeenschappen dat ze helemaal geen nood hebben aan de mijnbouwprojecten om het goed te hebben. Zo bewijzen ze dat de mens en natuur perfect kunnen samenleven.

Op bezoek bij Victor en Blanca

Eerste prijs

Haar liefde voor de natuur toonde Blanca enkele weken geleden op een grote poëziewedstrijd. Haar gedicht ging over Pachamama (Moeder Aarde in het Quechua, haar moedertaal). Ze vertelt de aarde hoeveel ze van haar houdt en verontschuldigt zich voor de pijn die de mensen haar aandoen door haar te vervuilen.

Met haar prachtige gedicht won Blanca alvast de eerste prijs. Broer Victor en haar mama stralen nog steeds van trots wanneer ze haar gedicht opnieuw opdraagt. Maar veel tijd om na te praten over haar gedicht hebben we niet, het is immers al hoog tijd om naar school te vertrekken!