Brussel, 15 juli 2019 -  De Verenigde Naties hebben zojuist hun jaarlijks rapport over honger in de wereld gepubliceerd. Het rapport is een bittere pil want voor het vierde opeenvolgende jaar neemt de honger wereldwijd toe en treft 821.6 miljoen mensen. 

Het recente rapport van de Verenigde Naties over de honger in de wereld brengt geen goed nieuws. Voor het vierde opeenvolgende jaar neemt de honger wereldwijd toe en treft 821.6 miljoen mensen. Dat is bijna net zoveel als bij het begin van dit decennium.

Bijna 10 jaar verloren, terwijl 193 landen zich in 2015 geëngageerd hebben om de honger tegen 2030 uit te bannen. Het is vooral alarmerend omdat de overgrote meerderheid van vrouwen en mannen die door voedselonzekerheid getroffen worden, boeren zijn. Het zijn juist zij die de planeet voeden.

– Thierry Kesteloot, Coalitie tegen de Honger

Wereldwijde voedselproductie is voldoende

Honger is verre van onvermijdelijk. De huidige voedselproductie is groot genoeg om de wereldbevolking te voeden. Om het recht op voedsel voor iedereen te realiseren, hebben we een ambitieus voedsel- en landbouwbeleid nodig dat familiale landbouwers ten goede komt en de transformatie van onze voedselsystemen op een eerlijke en duurzame manier ondersteunt.

Ondanks de voedselcrisis van 2007-2008, laat deze transformatie nog steeds op zich wachten. Er zijn veel beloften gemaakt, maar het totale aandeel van de ontwikkelingshulp bestemd voor landbouw is niet toegenomen, ook niet in België.

Door af te zien van haar programma’s die specifiek gericht zijn op het bestrijden van voedselonzekerheid, voldoet de  Belgische financiering niet aan haar verplichtingen, terwijl België heeft zich ertoe heeft verbonden 15% van de officiële ontwikkelingshulp toe te wijzen aan de sector voedselzekerheid en landbouw.

– Suzy Serneels, Broederlijk Delen

In het licht van de klimaatopwarming moeten steun en financiering toenemen, zowel in kwantiteit als in kwaliteit. 

Honger is een politieke mislukking

De huidige internationale samenwerkingsstrategie van België is gericht op het faciliteren van investeringen door de private sector en het vergroten van het concurrentievermogen van producenten. Deze investeringen gaan vaak ten koste van de strijd tegen de honger, waarbij familiale landbouwers worden verwaarloosd en genderongelijkheid in de rurale gebieden wordt versterkt.

Honger is niet louter een technisch probleem, het is een politieke mislukking en daar zijn politieke oplossingen voor nodig.

– Thierry Kesteloot, Coalitie tegen de Honger

België moet prioriteit geven aan de ondersteuning van de overgang van gangbare landbouwpraktijken naar agro-ecologische systemen die efficiënter omspringen met de hulpbronnen, veerkrachtiger zijn en meer aandacht hebben voor de centrale rol van de boer(in) en gendergelijkheid in het voedselsysteem. België moet zich ook meer richten/sterker inzetten op vrouwen en op de sociale innovaties die ze brengen.