09 oktober 2018 - Persbericht - Klimaat

Brussel, 8 oktober 2018 – De klimaatopwarming beperken tot 1,5°C is een zaak van overleven voor iedereen. Er is nood aan een ambitieus leiderschap en een nieuwe, geïntegreerde visie op vooruitgang. En ook wij moeten ons steentje bijdragen.

Krachtig leiderschap

Er is nood aan een krachtig politiek optreden. De komende klimaatconferentie van de Verenigde Naties in december in Polen, moet een mijlpaal worden voor de implementatie van het klimaatakkoord dat drie jaar geleden werd ondertekend in Parijs. Regeringen moeten absoluut en snel hun ambitie verhogen. Meer dan ooit hebben we leiders nodig die onze huidige uitstoot erkennen en actie ondernemen om het verlies van biodiversiteit, de gedwongen verplaatsing van miljoenen mensen, oogstverliezen die de voedselveiligheid bedreigen, stijgende zeeniveaus en opwarming van de oceanen waardoor het leven in zee wordt bedreigd, tegen te gaan.

Het principe van genoeg

In reactie op het IPCC-rapport lanceert CIDSE, de koepel van katholieke ontwikkelingsorganisaties waar Broederlijk Delen lid van is, het rapport 'The Climate Urgency: Setting Sail for a New Paradigm.' Dit rapport toont aan hoe een diepgaande en snelle verschuiving in onze voedsel- en energiesystemen, gesteund door structurele veranderingen in levensstijl en samenleving, er sterk toe kan bijdragen om de stijging in gemiddelde globale temperaturen te beperken tot 1,5°C.

Onze visie is er een van een goed leven voor iedereen, en dat werkt alleen als we delen. Het is onze gedeelde verantwoordelijkheid om de schepping te beschermen zodat de komende generaties op een duurzame, rechtvaardige manier een goed leven kunnen uitbouwen.

Lieve Herijgers, Directeur Broederlijk Delen

De wegen naar 1,5°C, zonder daarbij in te grijpen in onze uitstoot, zijn evenwel beperkt. Daarom roepen wij op tot een volledige paradigmaverschuiving. Klimaatverandering kan niet geïsoleerd aangepakt worden. Geïnspireerd door onze partners in het veld erkennen wij de noodzaak om de heersende ideeën over vooruitgang en ontwikkeling, die hebben geleid tot de vernieling van onze planeet, in vraag te stellen. Een economie 'voorbij de groei,' die de natuurlijke rijkdommen van de aarde niet langer uitput, kan het hoofd bieden aan diverse sociale, economische, politieke en milieucrisissen. Rijkere landen zouden van de dwingende economische groei moeten overgaan naar 'degrowth' en bloeiende gemeenschappen bouwen, gebaseerd op principes van het genoeg.

De tijd is gekomen om verminderde groei te accepteren in sommige delen van de wereld, om hulpbronnen te voorzien waarmee andere plaatsen gezonde groei kunnen ervaren.

Paus Franciscus in Laudato Si’