Er beweegt wat in West-Afrika. Letterlijk en figuurlijk. Een karavaan trekt van Burkina Faso via Mali naar Senegal om aandacht te vragen voor het recht op water, land en zaaigoed.

In West-Afrika is 70% van de bevolking afhankelijk van hun kleinschalige, familiale landbouw voor hun inkomen. Bij familiale landbouw zijn gezinsleden eigenaar van het bedrijf. Voor hen is het belangrijk dat de toegang tot en controle van water, land en zaden via nationale en lokale wetten geregeld is. En ze kunnen gebruikt worden voor die familiale landbouw.

Water, land en zaden zijn cruciaal in elke landbouwsamenleving. Ze zijn ook deel van het erfgoed van een gemeenschap. Het goede beheer en bescherming van deze natuurlijke hulpbronnen is daarom belangrijk. Voor het algemeen welzijn, vandaag en in de toekomst.

Hulpbronnen geprivatiseerd

Overheden willen gemeenschapsgoederen als land, water en zaden privatiseren en verhandelen. Onder het mom van ontwikkeling, natuurbescherming en vooruitgang. Dat gebeurt onder andere via programma’s die steun krijgen van multilaterale instellingen zoals de Wereldbank, het IMF of de G8. Om deze investeerders tegemoet te komen, worden wetten rond toegang en gebruik van natuurlijke hulpbronnen ook vlot herschreven. Meestal niet in het voordeel de familiale landbouw. 

Water, land en zaaigoed mag niet in handen komen van privé-investeerders. Het moet toegankelijk zijn voor iedereen.

Vele sociale bewegingen en organisaties uit het maatschappelijk middenveld gaan hier niet mee akkoord. Ze willen dat die hulpbronnen gemeenschapsbezit blijven en laten hun stem horen. Daarom zetten meer dan 300 boerenorganisaties (landbouwers, veehoeders, vissers, …) uit 15 West-Afrikaanse landen een karavaan op. Die trekt vanaf 4 maart 2016 via verschillende etappes van Ouagadougou in Burkina Faso naar Dakar, Senegal.

Tijdens de verschillende tussenstops zullen activiteiten plaatsvinden. Tegelijk zal er een eisenplatform overhandigd worden aan de plaatselijke autoriteiten én aan vertegenwoordigers van UEMOA en ECOWAS, twee economische samenwerkingsverbanden in West-Afrika.

Duidelijke eisen

Het eisenplatform van de karavaan gaat uit van volgende principes:

  • het recht op water, voedsel en land is fundamenteel en cruciaal om te kunnen overleven;
  • water en land zijn niet enkel levensbelangrijke hulpbronnen. Ze vormen ook deel van onze gemeenschappelijke erfenis die moet bewaard blijven;
  • water, land en zaden zijn publieke goederen, geen koopwaar;
  • staten zijn gemachtigd om de belangen van hun bevolking te verdedigen. Ze dienen zich daarom te verzetten tegen beleid en internationale akkoorden die de soevereiniteit van die bevolking ondermijnt;
  • het beheer van land en water moet gericht zijn op sociale rechtvaardigheid, gendergelijkheid, volksgezondheid en milieurechtvaardigheid.

Broederlijk Delen en recht op voedsel

Ook lokale organisaties waarmee Broederlijk Delen samenwerkt zijn betrokken bij dit gebeuren. Acces uit Senegal en Inades Formation uit Burkina Faso nemen deel aan en mobiliseren voor de karavaan. Het hele idee sluit ook mooi aan bij onze nieuwe beleidsnota over duurzame familiale landbouw.

We juichen dan ook sterk toe dat lokale organisaties de krachten bundelen om deze problematiek op een hoger niveau aan te kaarten.

Volg de karavaan