Mijnbouw in Peru

Het Andesgebergte is rijk aan grondstoffen en de wereldwijde vraag naar grondstoffen blijft stijgen. Daarom kiezen de regeringen in de Andeslanden voor een economie die vooral gericht is op de grootschalige ontginning van deze rijkdommen.

Investeren in mijnbouw

De overheden voerden ingrijpende hervormingen door om buitenlandse investeringen aan te trekken. Op korte termijn zorgt grondstoffenexport immers voor spectaculaire economische groei en inkomsten voor de overheid, die in het beste geval investeringen in sociale voorzieningen mogelijk maken. Peru behoort inmiddels tot de middeninkomenslanden, maar toch blijft extreme armoede bestaan omdat de ongelijkheid vergroot. Pas na een tijd wordt de negatieve impact van mijnbouw zichtbaar: het water en de grond van de streek raakt vervuild, vee sterft, mensen worden ziek en de rechten van lokale bevolking worden geschonden.

Voedselzekerheid in gevaar

Mijnbouw brengt voedselzekerheid in gevaar, verhindert de bevolking haar eigen plannen waar te maken, veroorzaakt onderlinge conflicten en vernietigt de lokale cultuur en identiteit. Hoewel de negatieve effecten op het welzijn van boeren en hun leefomgeving erg ingrijpend zijn, hebben ze weinig of geen inspraak in de beslissingen die een stempel drukken op hun toekomst. De Peruviaanse wet op raadpleging van inheemse volkeren wordt zelden toegepast, mede door de weerstand van economische belangengroepen. Bovendien liggen de gemeenschappen afgelegen en beschikken over weinig informatie, instrumenten en contacten om het beleid te beïnvloeden. Op die manier wordt er amper rekening gehouden met de noden en verwachtingen van de plattelandsbevolking.