Maak van ons klimaat een prioriteit

De effecten van klimaatverandering worden steeds zichtbaarder en verwoestender. Deze treffen in het bijzonder de armste en meest kwetsbare landen. 

Klimaatverandering treft vooral de armsten

De effecten van klimaatverandering worden steeds zichtbaarder en verwoestender. In ons dagelijks werk zien wij hoe de meest kwetsbare bevolkingsgroepen het hardst worden getroffen door de klimaatopwarming, hoewel zij het minst bijdragen tot het probleem.​ Droogte, overstromingen, watertekort, en verwoestijning treffen vooral de armsten. Zij beschikken het minst over de middelen om weerwerk te bieden. Grootschalige mijnbouw en andere megaprojecten pikken hun gronden in en veroorzaken ecologische ravages. En als ze hun rechten al kunnen verdedigen, worden ze daar vaak nog voor vervolgd.

Internationale bewustwording

De internationale gemeenschap heeft reeds verscheidene akkoorden voor de strijd tegen de klimaatverandering afgesloten. Via het Akkoord van Parijs, dat op 12 december 2015 werd aangenomen tijdens de klimaatconferentie van Parijs (COP21), engageren 195 landen zich om de gemiddelde temperatuurstijging onder de 2°C te houden, met inspanningen om deze te beperken tot maximum 1,5°C.

Het Akkoord baseert zich hiervoor op de bevindingen van het meest recente klimaatrapport van het VN-klimaatpanel (IPCC). Om de opwarming te beperken tot die 1,5 graden, moet de uitstoot van CO2 tot nul worden teruggebracht binnen uiterlijk drie decennia. Dit luidt het einde in van het tijdperk van de fossiele brandstoffen.

Het Akkoord van Parijs is een mijlpaal en keerpunt. Het applaus was verdiend, maar het akkoord schiet toch op een aantal cruciale punten tekort. Het mist de nodige slagkracht om snel iets te doen aan de kwetsbaarheid van de miljoenen mensen die getroffen worden door klimaatverandering.

Een ander ontwikkelingsmodel

De opwarming van de aarde beperken tot 1,5 graden. Een onmogelijke opdracht, zo lijkt het wel. Toch is het handhaven van deze limiet is een absolute vereiste. In september 2018 publiceerde CIDSE, de koepel van katholieke ontwikkelingsorganisaties waar Broederlijk Delen deel van uitmaakt, het rapport 'The Climate Urgency: Setting Sail for a New Paradigm.' Dit rapport toont aan hoe een diepgaande en snelle verschuiving in onze voedsel- en energiesystemen, gesteund door structurele veranderingen in levensstijl en samenleving, kan bijdragen tot een drastische beperking van de stijging in gemiddelde globale temperaturen.

Kortom, er is nood aan een nieuw ontwikkelingsmodel, waarin respect voor mens en natuur centraal staat. Broederlijk Delen pleit voor een ethiek van genoeg. De bewuste keuze voor een leven waarin consumptie, concurrentie en commercialisering niet de norm zijn, maar er aandacht is voor de draagkracht van de aarde en van elkaar. Wij worden hierbij uitgedaagd door onze partnerorganisaties in het Zuiden. Zij inspireren ons door hun eigen benadering van bezit en gebruik ervan, hun zorg voor milieu en natuur, en hun streven naar het goede leven (‘buen vivir’).

Ook de encycliek Laudato Si’ van Paus Franciscus betekent voor ons een extra aanmoediging om consequent te kiezen voor soberheid en solidariteit. Het is onze gedeelde verantwoordelijkheid om ons "gemeenschappelijk huis" te beschermen zodat de komende generaties op een duurzame, rechtvaardige manier een goed leven kunnen uitbouwen.

Ondersteuning van onze partners in het Zuiden

De klimaatverandering laat zich voelen in onze partnerlanden, en onze programmawerking is erop gericht de effecten ervan zo goed mogelijk op te vangen. Broederlijk Delen ijvert vanuit zijn eigen expertise en terreinervaring voor een omschakeling naar agro-ecologie. Onze partnerorganisaties leveren grote inspanningen om de voedselproductie te garanderen: dijkjes in de Sahel, wateropvangbassins op de Altiplano, aangepaste landbouwmethodes in de Rwenzori-regio in Oeganda, erosiebestrijding en herbebossing in Haïti, agro-ecologie in Colombia... de lijst is lang.