U bent hier

De coronacrisis in onze partnerlanden

Het coronavirus heeft haar weg gebaand naar landen in het Zuiden. Onze medewerkers op het terrein brengen verslag uit over de situatie in onze partnerlanden.

Op het terrein

In onze partnerlanden schipperen overheden tussen beschermende maatregelen enerzijds, en andere (economische) belangen anderzijds. Hoe gaan onze partners om met deze uitzonderlijke situatie?

De bevolking heeft economisch en mentaal enorm moeilijk. Bovendien maakt de overheid van deze uitzonderlijke tijd gebruik om de industriële landbouw nieuw leven in te blazen.

Een groot probleem in Congo is dat voedselzekerheid niet gegarandeerd is.

We blijven ons werk verder zetten in Peru, terwijl we ook oog hebben voor de specifieke noden tijdens deze crisis.

Onze partners zitten niet stil en hebben zich opvallend snel aangepast aan de nieuwe omstandigheden.

De pandemie lijkt onder controle. De vrije en kritische pers, die vooral vanuit het buitenland opereert, waarschuwt voor een doofpotoperatie.

Eind april werden in Cauca, een regio waar Broederlijk Delen werkt, zeven mensenrechtenverdedigers vermoord.

Onze lokale partners zetten in op sensibilisering, preventie en ondersteuning van lokale boerengemeenschappen.

Gaza zal het virus niet kunnen ontlopen. Uiteindelijk zal ook de bevolking van Gaza immuniteit moeten opbouwen en de epidemie doormaken.

De crisis blijft niet beperkt tot Kinshasa, maar heeft zich intussen verspreid in het binnenland van Oost-Congo.

Solidariteit en samenwerking hielpen de Haïtianen door heel wat moeilijke momenten, maar het coronavirus brengt nieuwe, ongeziene uitdagingen met zich mee.

Wat betekent de coronacrisis voor een land als Guatemala, waar zes op de tien mensen in armoede leven en daardoor kampen met een verzwakt immuunsysteem?

Onze partner KRC informeert boeren in afgelegen gebieden via radio, sms, telefoon en online kanalen hoe ze zichzelf en hun families kunnen beschermen tegen corona.

Het dagelijks leven komt tot stilstand en er worden strenge maatregelen genomen.

De grenzen van het inheems grondgebied zijn afgesloten voor ngo’s, buitenlanders, militairen en alle andere mensen die geen deel uitmaken van de gemeenschap.

Ondanks maatregelen om de bevolking te beschermen, laten de overheid en bedrijven zich nog steeds leiden door eigenbelang.

Twee weken na de eerste besmetting volgen de eerste maatregelen. Maar wat als het tot een uitbraak komt? De uitdagingen blijven groot.