Op zaterdag 19 mei werd de documentaire 'La vida no vale un cobre' voorgesteld. Vrij vertaald: het leven is geen koper waard. Deze docu behandelt de impact van de mijnbouw op de lokale bevolking in Espinar. Een uiterst gevoelig thema. Ingaan tegen de mijnbouwbedrijven en de regering doe je bovendien niet zonder risico. Zo verhinderde de lokale overheid in Espinar de toegang tot het theater waar de film zou vertoond worden.

In 'La vida no vale un cobre' toont de Peruaanse journaliste Maga Zevallos hoe de mijnbouw een negatieve impact heeft op de lokale gemeenschappen in Espinar. Ze spoort de regering aan in te grijpen en haar verantwoordelijkheid op te nemen. Broederlijk Delen verleende samen met verschillende partnerorganisaties haar steun aan de documentaire.

Een bewogen première

De mijnbouw en haar negatieve impact is eenvoudigweg geen thema dat de burgemeester van Espinar belangrijk acht om in beeld te brengen.

'La vida no vale un cobre' had haar première in Cusco op donderdag 17 mei. De presentatie was een groot succes en de opkomst gigantisch. Maar in Espinar, de achtergrond waartegen de documentaire zich afspeelt, verliep de presentatie minder vlot. De ruimte waar de documentaire vertoond zou worden opende niet. “Wat onprofessioneel”, luidden de reacties. Maar volgens Maga Zevallos was het geen kwestie van onprofessionaliteit. “De mijnbouw en haar negatieve impact is eenvoudigweg geen thema dat de burgemeester van Espinar belangrijk acht om in beeld te brengen. De lokale regering is immers zelf verantwoordelijk voor een groot deel van de ongelijkheid en de problemen in de regio”, schreef zij na de gebeurtenissen. Na enkele uren werden de deuren dan toch geopend en kon de presentatie doorgaan, al was het tegen de wil van de regering in. Helaas hadden veel bezoekers het wachten inmiddels opgegeven. De regering van Espinar had zijn slag thuisgehaald.

Het incident illustreert hoe vrijheid van meningsuiting niet wordt gerespecteerd in Peru. Ook in de documentaire komt de kwestie van vrije meningsuiting aan bod. Een journalist, die geregeld verslag uitbrengt over het geweld van mijnbouwbedrijven of politie in Espinar, vertelt hoe medewerkers van het mijnbouwbedrijf zijn huis binnendrongen en zijn camera's meenamen. Zijn huis werd bovendien bekogeld met stenen, en hijzelf werd reeds verschillende keren in elkaar geslagen. Geweld dat dikwijls voorkomt, en de mensenrechten schendt.

Grote verantwoordelijkheid

Het is niet makkelijk om je tegen de mijnbouw in Peru te verzetten. Maar het is meer dan ooit nodig. In Espinar wordt er al 36 jaar aan mijnbouw gedaan, en al 36 jaar hebben de gemeenschappen geen toegang tot basisbenodigdheden.

Maga Zevallos spoort de regering aan in te grijpen en haar verantwoordelijkheid op te nemen. En die verantwoordelijkheid is groot. De regering steunt de mijnbouwbedrijven ten koste van de lokale bevolking. In Espinar wordt er al 36 jaar aan mijnbouw gedaan, en al 36 jaar hebben de gemeenschappen geen toegang tot basisbenodigdheden. Zo is de gezondheid van de bevolking er sinds de komst van de mijnbouw snel op achteruit gegaan. Hun drinkwater zit vol giftige metalen, en ook hun melk en vlees is ernstig vervuild. Tijdens een recente studie werd er bij 100 procent van de onderzochte personen giftige metalen in het bloed teruggevonden. Bovendien worden mensen en dieren verminkt geboren, en kent Espinar het hoogste aantal miskramen van Peru. De situatie blijft er maar op achteruit gaan. En de regering doet niks.

Protesten worden hardhandig de kop ingedrukt - hoe groot of hoe klein ook. Daarom is het belangrijk om mensen zoals Maga Zevallos - die een groot risico nemen door kritiek te uiten op de huidige toestand - te steunen, evenals de personen die zij in beeld brengt. Het is niet makkelijk om je tegen de mijnbouw in Peru te verzetten. Maar het is meer dan ooit nodig.