06 maart 2017 - Gender - Campagne - Burkina Faso

Enkele weken voor 8 maart duiken overal in Burkina Faso speciale “danfani” op. De lokaal geweven stoffen zijn voor de gelegenheid versierd met het logo en het thema van de Vrouwendag. Burkinese vrouwen laten daarvan mooie outfits maken om te dragen op hun bijzondere dag. President Sankara riep in de jaren ’80 “Le 8 mars” immers uit tot een nationale feestdag, volledig in teken van de vrouw. Dat deed hij om de rechten van de vrouwen en vooral ook hun strijd voor gelijkheid in de verf te zetten.

Amssetou op vrouwendag

Een reden om te feesten

De traditie wil nu dat één dag per jaar de rollen worden omgedraaid. De man gaat naar de markt, neemt huishoudelijke taken op zich en legt zijn vrouw in de watten. Er wordt lekker gegeten en stevig gedanst. “Het is niet echt noodzakelijk maar wel heel leuk als je man er een speciale dag van maakt,” zegt Pascaline Kiemde van Inades. “Maar op het gebied van vrouwenrechten is er nog heel veel werk aan de winkel. Er zijn wetten, er is beleid maar toch laat de uitvoering op zich wachten. Dat moet veranderen.”

In het feestgedruis gaat het oorspronkelijke opzet van de vrouwendag soms wat verloren. “Soms blijft het oppervlakkig: de vrouwen mogen genieten en de sleur wordt doorbroken,” zegt Yacouba Bologo van AMR. “Maar we willen dat het echt een dag van reflectie is, waarbij vrouwen zich bewust worden van hun positie en we alle neuzen in dezelfde richting kunnen krijgen: richting verandering.”  Daarom organiseren lokale partnerorganisaties van Broederlijk Delen allerlei activiteiten om de nadruk te leggen op de lange weg die nog te gaan is voor de gelijkheid tussen man en vrouw bereikt is. Ze organiseren conferenties, vormingen en theaterstukken om mensen te sensibiliseren en te mobiliseren.

Belangrijke signalen

De vrouwelijke afdeling van ODJ in Nongr Massom organiseerde vorig jaar een hele dag praktische vormingen en informatieve sessies, in de vorm van debatten, theater en muziek. “De vieringen van 8 maart zijn niet erg constructief voor de rechten van de vrouwen. Het is vooral feestvieren. Gelukkig zijn er andere manieren om een signaal te geven dat er méér moet gebeuren,” zegt Aissa Nacanabo van de jongerenorganisatie ODJ.

In Bourzanga trakteerden Amssetou en de andere vrouwen de aanwezige dorpelingen op een theaterstuk. Daarin kaartten ze het probleem aan van de vrouwen die geen zeggenschap krijgen over vruchtbare landbouwgrond. Hun opvallende pleidooi wierp zijn vruchten af: niet veel later mocht Amssetou op bezoek gaan bij het dorpshoofd om het probleem verder toe te lichten. De vrouwenrechtenambassadrice plantte zo een belangrijk zaadje in de strijd tegen ongelijkheid.

Ik besef dat een volledige mentaliteitsverandering nog niet voor morgen is. Maar ik voel dat we vandaag een belangrijk zaadje plantten, dat traag maar zeker zal groeien