14 juni 2017 - Klimaat - Bolivia

De vrouwen in Chayanta (Noord-Potosi, Bolivia) voelen de klimaatverandering aan den lijve. De impact van de mijnindustrie op de landbouw en hun leven is enorm en stelt hen voor veel uitdagingen.

Bovendien wordt de stem van deze vrouwen vaak niet gehoord, zeker niet als ze een inheemse taal spreken. Nochtans hebben net zij het meest te kampen met concrete veranderingen in hun leefomgeving.

Onze partnerorganisatie ‘Plataforma Boliviana Frente al Cambio Climatico’ begeleidt deze vrouwen en helpt hen om druk uit te oefenen op lokale en nationale overheden voor een beter beleid. Drie vrouwen getuigen over de gevolgen van de klimaatverandering op hun dagelijkse leven.

Bolivia, klimaat, vrouwen, indigena

De vrouwen werken dag en nacht

De vrouwen werken hard om te overleven. Eulogia Torres: “Omdat hier weinig betaald werk te vinden is, trekken onze echtgenoten weg naar plekken waar ze in loonarbeid iets kunnen verdienen. Wij vrouwen blijven alleen achter met onze kinderen. We hoeden varkens, weven en zaaien om onszelf en ons gezin te onderhouden. Ook tijdens de oogst zijn de mannen er vaak niet om ons te helpen. Alles komt dus op onze schouders terecht.”

“De dagen zijn zo druk, dat ik mijn weefwerk ’s nachts doe. Ik maak sokken voor mijn man die in de mijnindustrie werkt. Soms zeg ik hem dat hij beter terugkomt. Het werk in de mijn is zwaar en gevaarlijk. Hij raakte al gewond aan zijn hand en aan zijn voet. Als we hier samen zouden werken, komen we er misschien ook wel …”

“Onze grootste zorg is dat de kinderen naar school kunnen. Als ze kunnen studeren, kunnen ze later een job vinden en zullen ze land kunnen pachten. Mijn zoon zegt dat hij hier niet weg wil. Hij wil het land bewerken en voedsel zaaien.”

Bolivia, klimaat, vrouwen, mijnbouw

Chemische kunstmest verjaagt de kikkers

Beatriz Marcani zag hoe op een dag alle kikkers verdwenen. “Mijn grootmoeder zei dat de kleine kikkers naar de oorlog trokken. Ze zijn nog steeds niet teruggekomen… Dat is problematisch voor onze aardappeloogst. De kikkers verjoegen de larves uit de aardappelplanten. Maar sinds we chemische meststof gebruiken, zie je hier geen enkele kikker meer en worden onze planten ziek.”

“De grond brengt ook niet meer zoveel op als vroeger. Normaal plantten we aardappelen in september, maar nu is de bodem vaak pas goed genoeg om te beplanten in december. Daardoor moeten de aardappelen op veel kortere tijd geteeld worden en zijn ze van slechte kwaliteit.”

Vorst en hagelstormen vernietigen de oogst

“Ook limabonen, gerst en tarwe kunnen we amper nog kweken omdat vorst en hagelstormen de kiemen vernietigen. De klimaatverandering neemt alles van ons af. Onze oogst is zo kwetsbaar: soms investeren we in zaden zonder de garantie dat we zullen kunnen oogsten.”

“We verliezen onze investering, en wie maakt zich daar het meeste zorgen over? Vooral de vrouwen, want de mannen komen en gaan van hun werk, maar de vrouwen blijven en hebben meer tijd met hun kinderen thuis.”

Mest van schappen, vee en ezels

Bolivia, landbouw, vrouwen, klimaat

 

Salome Gonzales: “Ik plant alles in mijn kleine zonnebroeikas. Ik onderhoud mijn familie met wat ik hier kweek en koop amper iets op de markt. Ik werk met mijn serre omdat we de grond niet meer kunnen bewerken op de traditionele manier van onze voorouders. Onze watervoorraad raakt op en de planten gaan dood.”

“We zouden mest van schapen, vee en ezels moeten blijven gebruiken in plaats van chemicaliën. En we moeten leren hoe we afvalmateriaal kunnen recycleren in plaats van zoveel plastic weg te gooien. Zo kunnen we vermijden dat het milieu nog meer beschadigd raakt.”

Mijnbouw vervuilt het water

Eulogia Torres: “Het water dat we hier drinken is gelukkig niet vervuild, maar het wordt wel schaars. Vroeger hadden we een overvloedige voorraad water en werd de dam zelfs vaak overspoeld, maar nu niet meer. Onze buren verderop langs de rivier zijn er erger aan toe: zij moeten water drinken dat vervuild is door de mijnbouw.”

“Waar de mijnbouw zich gevestigd heeft, is het werk voor vrouwen nog toegenomen. Omdat ze geen proper water hebben, is hun oogst niet goed. Als ze zuiver water willen, moeten ze lange afstanden afleggen met hun zware emmers.”

Bolivia, klimaat, mijnbouw