Wordt onze wijk een klimaatwijk?

Open Avond  met Alexandra Flores, 12 maart 2010

Wat hebben wij te maken met de klimaatsverandering? Echt ingrijpende veranderingen zijn er bij ons nog niet merkbaar. Maar de gevolgen van onze manier van leven en ons energieverbruik zijn ergens ver weg wel merkbaar. Met de getuigenis van Alexandra wilden wij de bewustwording in de wijk groter maken.

In  juni 2009 overliep een kerngroep de mogelijkheden om een Boliviaanse bezoeker te verwelkomen in Sint-Macharius – Heirnis in Gent. Nog voor de vakantie werden de eerste contacten voor deze gastgemeenschap gelegd met scholen en organisaties in de wijk.

Onze werd inleefgaste Alexandra. Ze werkt bij Fundaciόn Solόn en verricht vooral lobbywerk in verband met het recht op water en de klimaatsverandering. Daarom wilden we hier ook het thema water en klimaat benadrukken. Onze wijk is gelegen aan de Portus Ganda, de samenvloeiing van de Schelde en de Leie, dus lag het thema water voor het grijpen. De titel van de openavond - “Wordt onze wijk een klimaatwijk?” - moest ons engagement duidelijk maken. Na de mislukking van de klimaattop in Kopenhagen groeide bij ons immers het idee van onze wijk een klimaatwijk te maken.

Omdat ‘kunst’ een middel is om mensen bewust te maken van maatschappelijke problemen, lanceerde het Machariusproject een kunstevenement met het thema water. Tientallen jongeren kleurden een cirkel in. De 200 tekeningen in de middenbeuk van de Sint-Machariuskerk vormden een prachtig decor voor de open avond.

Uiteindelijk kwamen een honderdtal nieuwsgierigen opdagen. De aanwezigen moesten niet meer overtuigd worden van de problematiek maar zochten naar hulp en ondersteuning bij het zoeken naar een beter klimaatbeheer. De getuigenis van Alexandra, die onze centrale gaste was, over het afsmelten van de gletsjers in Bolivia was het beginpunt. Haar presentatie toonde ons de treffende voorbeelden van de opwarming van de aarde in Bolivia. Ze drong er op aan om te zoeken naar oplossingen voor het gebrek aan water, voor irrigatie. Ze wees tevens op de nood aan aangepaste technologieën en infrastructuur, nodig om een degelijke levenskwaliteit aan de mensen te kunnen bieden.
Tot slot riep ze op om via een mondiale solidariteit de gevolgen van de klimaatopwarming op een gelijke en rechtvaardige manier aan te pakken. Haar vraag onze levensstijl te veranderen en niet langer door onze infrastructuur, technologie, en grote industriële activiteit onze planeet te vervuilen, maakte indruk.

 Luc De Vos en enkele plaatselijke muzikanten zorgden voor een muzikaal intermezzo. Zo kon deze getuigenis en oproep even bezinken bij de aanwezigen. Daarna kreeg ieder de kans om het woord te nemen en een voorstel te doen in verband met verantwoord energiegebruik.
Tijdens de gezellige receptie achteraf kon ieder zijn e-mailadres of contactgegevens achterlaten met de vermelding aan welk thema hij/zij wilde meewerken. Het leek erop dat we erin geslaagd waren enkele wijkbewoners te sensibiliseren. We hoopten dat vanuit de verschillende kerngroepen een beweging zou ontstaan om het verantwoord energiegebruik ruimer bekend te maken. Per groep engageerde zich een verantwoordelijke. Zij zouden de kerngroepen samen roepen en voorstellen uitwerken. De eerste week volgde er nog wat e-mailverkeer. En toen leek het stil te vallen.

Tot enkele weken geleden er plots een uitnodiging in de mailbox terecht kwam voor een bijeenkomst. In alle stilte is er informatie verzameld en begin december worden de geïnteresseerden bij elkaar geroepen. Zijn we er toch in geslaagd de basis te leggen het evolueren naar een transitiewijk? Hopelijk wel.
 

null