Wezen en tuinieren

Waar werken we en wat doet deze organisatie?

The Place of Restoration (POR), een projectpartner van Broederlijk Delen, is sinds 1992 werkzaam in de provincie KwaZulu-Natal. Dit gebied staat bekend als de ‘aidshoofdstad’ van de wereld. Maar liefst 45% van de inwoners is er besmet. Een hele generatie is aan het verdwijnen en bovendien zijn er nu al miljoenen aidswezen. Bovendien brengt brengt hiv/aids ook armoede met zich mee. In vele gezinnen blijven immers enkel de kinderen en grootouders over en deze werken normaal niet. POR biedt in deze verscheurde samenleving een veilige thuis aan weeskinderen en zoekt voor ieder kind een nieuwe familie. Daarnaast vangt POR ook misbruikte kinderen op (seksueel, psychisch, fysisch misbruik) en tracht de problemen met de biologische ouders op te lossen. Indien niet mogelijk wordt ook voor hen een nieuwe familie gezocht. Vroeger verbleven misbruikte kinderen in de gevangenis omdat er te weinig opvangtehuizen waren.

Meer dan een opvangtehuis

POR is een evenwichtige omgeving waar kinderen de nodige begeleiding krijgen. Ze krijgen professionele psychische en medische begeleiding. Kinderpsychologen helpen de kinderen bij het verwerken van de dood van hun ouders. Via spelen, dagboeken en groepsessies leren ze omgaan met hun trauma’s. Ook de gezondheidstoestand van nieuwe bewoners laat vaak te wensen over. Een verpleegster staat 24u op 24u ter beschikking. Kinderen met hiv of aids krijgen bijzondere aandacht. Diegenen waarbij de ziekte al te ver gevorderd is, kunnen de laatste periode van hun leven in het tehuis doorbrengen. Er is plaats voor 50 kinderen, gaande van baby tot achttien jaar. De kinderen die bij POR verblijven, worden hier gebracht door de politie of het departement van welzijn van de provincie. POR heeft ook een eigen schooltje, waar de kinderen een degelijke basis meekrijgen voor hun verdere leven. Want analfabetisme is een belangrijk reden voor de hoge werkloosheid (in Kwazulu-Natal tussen de 60 en 80%).

Een nieuwe familie

Het eigenlijke doel van POR is elk kind een echte familie te geven. Eerst tracht het de kinderen te herenigen met hun biologische familie. Jaarlijks lukt dit slechts bij ongeveer twintig van hen. Voor de overigen wordt naar een geschikt pleeggezin gezocht. Op deze manier kregen vorig jaar tachtig kinderen een nieuwe familie. De selectie van kandidaat-ouders gebeurt in de gemeenschappen waaruit de kinderen komen, onder de begeleiding van een maatschappelijk werker. De pleegouders zijn vaak oudere vrouwen, die zelf al grootmoeder zijn, maar toch plaatsmaken voor een kind binnen hun gezin. Na een doorgedreven screening krijgt het pleeggezin een intensieve training van een week en wordt begeleid tot en met de achttiende verjaardag van het kind. Er worden maandelijkse bijeenkomsten georganiseerd voor ouders van een pleegkind om te praten over de uitdagingen en moeilijkheden die er kunnen zijn.

POR zet het welzijn van het kind altijd voorop en daarom dat er ook aandacht besteedt wordt aan armoedebestrijding. Vele pleeggezinnen zijn arm en POR heeft een aantal initiatieven ontwikkelt om het inkomen van de gezinnen te verhogen. Zo worden er cursussen georganiseerd over kleinschalige biologische landbouw, hoe je financiële zaken te beheren en hoe een kleine onderneming te starten. Deze cursussen kunnen ook bijgewoond worden door andere mensen van het dorp zodat de hele gemeenschap meeprofiteert. Uiteindelijk kiezen de bewoners zelf of ze meedoen met de initiatieven. Ik bezocht een aantal pleeggezinnen waar er gestart was met biologische landbouw en de resultaten waren zeer goed. Er was bij enkelen zelfs al een overschot om te verkopen.

Omdat POR werkt met donaties en schenkingen, heeft het ook een aantal eigen projecten om haar plannen waar te kunnen maken. Er is een winkel met tweedehandsmateriaal, waar iedereen heel goedkoop kleren, keukenmateriaal, gereedschap enz... kan kopen. POR krijgt deze artikelen via donaties uit Europa. Zo werd er ook een ‘luiermachine’ gedoneerd, die luiers produceert voor eigen gebruik en voor verkoop. POR heeft een stukje grond, waar er aan biologische landbouw wordt gedaan. Naast presentatiebedden voor de cursussen en testbedden, zijn er een aantal bedden waar komkommers, bonen en wortelen worden gekweekt, die het hele jaar door voor inkomsten zorgen.

Deze middelen zijn echter onvoldoende. De nood aan ondersteuning voor weeskinderen wordt met de dag groter. Daarom verleent Broederlijk Delen ook in 2007 steun aan POR. Want ieder kind heeft recht op de geborgenheid van een familie.

Voor meer informatie, kijk op de nieuwe website van POR, www.givengain.com (ook gedeeltelijk in het Nederlands).

Khuselani = omhelzen
 
Na een rustige kennismakingsperiode met het POR personeel, onze verantwoordelijken en de andere vrijwilligers werd ons duidelijk gemaakt in welk deparement van POR we zouden gaan werken:Khuselani! Khuselani is Xhosa voor omhelzen of omarmen en in dit departement wordt er gewerkt met de foster parents. Het omvat zowel het zoeken, screenen en trainen van de foster parents, als ook het verlenen van steun en training nadat ze een kind hebben geadopteerd, de zogenaamde post-care.
Onder de post-care vind men ook de term sustainable development. Dit is letterlijk het bevorderen van de communities of foster parent families door ze meer zelfonderhoudend te maken.
Het is in deze tak van de Khuselani dat ik, Wim, werk en dit vooral op de boerderij, genaamd Ugu-organics. Ugu is de naam van het district waarin we ons bevinden en organics spreekt voor zich denk ik.

Het is een boerderij met uitsluiten planten!

Ik besteed dus een hoop van mijn tijd op deze boerderij, waar ik allerhande grote en klein taken tracht uit te voeren, zoals spitten, zaaien, onkruid wieden, oogsten, water geven,...
Buiten het werk op de boerderij tracht men via deze weg van oganische landbouw dus ook de foster parent families te trainen om ze in staat te stellen hun eigen moestuintje te onderhouden. Ik ga dan samen met Ndu (aka the farm manager) naar de verschillende communities om er aan zo veel mogelijk mensen training te geven. We volgen iedereen die getraind wordt gedurende een periode van 6 maanden op om ze te blijven stimuleren. Eenmaal ze het tuinieren onder de knie hebben laten we ze verder gaan zonder onze hulp en proberen we hen te stimuleren om hun kennis over te dragen aan de medemens in hun gemeenschap en de draagkracht van de “sustainable development” te vergroten.

Dit is zowat in een notendop waar ik op dit moment mee bezig ben. Tegen het einde van de maand gaan zowel ik als Sofie aan een heel nieuw project werken binnen de Khuselani, maar daarover later meer...