Werken aan de basis

In mijn werk wordt ik dagelijks met de armoede geconfronteerd. Het werk dat ik de afgelopen twee jaar heb gedaan is het versterken van 5 basisorganisaties in Honduras. Dit wil zeggen dat ik veel gereisd heb naar de verschillende plaatsen van het land waar die basisorganisaties gevestigd zijn. Dit zijn allemaal partnerorganisaties van Broederlijk Delen die lokaal werken en proberen op hun manier en met beperkte middelen iets te doen om de situatie van de omringende bevolking een beetje te verbeteren.

Dit zijn vaak kleine initiatieven. Toch vergen deze veel energie en tijd van de leiders. Bijna alle mensen werken op vrijwillige basis en steeds weer moeten zij zoeken om het evenwicht te vinden tussen gezin, werk en hun engagement. Vaak gaat veel energie en inspanning verloren door niet genoeg efficiënt werken of omdat leiders een aantal vaardigheden ontbreken. En daar werk ik dan precies aan: het verbeteren van de vaardigheden van de leiders van de basisorganisaties. In december 2007 hielden we, met vertegenwoordigers van alles basisorganisaties, de jaarevaluatie. Daaruit kwam een planning voort voor 2008, waarin zowel individuele (per organisatie) als collectieve thema´s opgenomen werden.

Enerzijds ga ik bij elke organisatie individueel op bezoek.

Ik bezoek hen op het ogenblik dat zij een beheerraad hebben, dat zij een jaarplanning maken of een bepaalde activiteit uitvoeren. Hier enkele voorbeelden:

EPROJOD is een lokale organisatie in de streek van Macuelizo die jongeren in hun eigen dorpen verenigd. We werkten samen aan een jaarplanning en zochten naar een beter systeem voor de boekhouding. Daarnaast gaf ik een workshop over  internet en e-mail. Er werd ook veel aandacht besteed aan het samen maken van verslagen zodat dit op een uitgebreidere en meer open manier zou kunnen gebeuren.

De CNTC is een boerenorganisatie die bezig is met landrecuperatie, ze strijden opdat landloze boeren een stukje land zouden hebben. CNTC heeft 12 lokale afdelingen en ik begeleid die van het departement van Santa Barbara.
Bij de CNTC ben ik vooral bijgesprongen voor het maken van de jaarplanning. We hebben ook samengewerkt aan het maken van een jaarverslag op basis van een evaluatie. Daarnaast gaf ik workshops over boekhouding, over financiële audits en over de administratie van lokale spaar- en leningskassen.

MOMUCLAA is een lokale vrouwenorganisatie in Choloma, dichtbij San Pedro Sula, de industriële hoofdstad van Honduras. Er zijn heel veel maquilas, fabrieken waar honderden en duizenden vrouwen tewerk gesteld zijn. Het zijn eigenlijk heel grote ateliers die zich aan de confectie of ander handwerk voor export wijden. MOMUCLAA werkt vooral rond thema´s als vrouwenuitbuiting en vrouwenmishandeling.

Bij de vrouwen van MOMUCLAA werkte ik rond het maken van een goede jaarplanning, het schrijven van projectverslagen, het bijhouden van de boekhouding, en gaf ik een cursus over het gebruik van internet en e-mail.

Op collectief vlak - de vijf organisaties samen - deden we verschillende workshops.

Een workshop verschilt van een cursus omdat het praktischer is. De inhoud wordt wel een stuk theoretisch gegeven, maar elke keer wordt er ook weer geoefend. De geleerde inhoud wordt getoetst aan de praktijk.

De eerste workshop van het jaar was over het schrijven van documenten. Er zijn bij de basisorganisaties, en in Honduras in het algemeen, veel problemen bij het schrijven. Zowel op vlak van spelling en grammatica als bij het verwoorden van ideeën. We oefenden het schrijven van brieven, verslagen van vergaderingen, het maken van een memorandum, enz.
Een tweede collectieve workshop betrof het schrijven van projectaanvragen. De organisaties moeten voor het kunnen realiseren van hun plannen beroep doen op fondsen van buitenaf. Deze financierende organisaties vragen dat je een projectaanvraag indient. Soms zijn er invulformulieren hiervoor, soms ook helemaal niet. In deze workshop werden ze wegwijs gemaakt en oefenden zij in het schrijven van een echt projectvoorstel dat ze later indienden bij één of andere organisatie. In deze workshop werkten de organisaties in groep, pér organisatie. Nadien werden de voorstellingen besproken door de hele groep.

De derde collectieve workshop werd gegeven door iemand van een auditbureau. Hij kwam uitleg geven over hoe de boekhouding volgens de Hondurese normen moet bijgehouden worden en wat je allemaal moet doen om legaal in orde te zijn. Een hele interessante cursus waar heel wat mensen veel aan gehad.

De volgende workshop ging over vergadertechnieken. Vergaderingen houden in kleine groep is vaak geen probleem, maar een algemene vergadering bv. is niet steeds gemakkelijk. Je moet niet alleen vergadertechnieken kennen, maar ook het huishoudelijk reglement van je organisatie waarin staat hoe die vergaderingen moeten verlopen, wie er kan en mag verkozen worden, wie er een motie mag indienen, hoe dat moet verlopen, hoe de stemmingen moeten gebeuren, enz.... Om de orde in een grote vergadering te houden moet je al deze regels kennen en kunnen gebruiken. Daarom werd er een ingebeelde algemene vergadering georganiseerd, eerst door de mannen en dan door de vrouwen om aan te leren zowel hoe je die vergadering begeleidt als hoe je aan die vergadering actief deelneemt. Eerst werd het werk in kleine groepjes voorbereid en nadien in de grote groep geoefend, zelfs de juramentering van de nieuwverkozen beheerraadsleden ....

Eind 2008 hielden we een evaluatie van het werk van de “POC” (partner -overschrijdende-cooperante) en in het algemeen waren alle organisaties wel héél tevreden. Niet alleen vonden ze dat ze heel veel bijgeleerd hadden qua inhoud en vaardigheden, maar ook aan de tijd die besteed wordt aan het uitwisselen van ervaringen en het leren van elkaar.
Wat prachtig was is dat we onder de 23 deelnemers van de 5 verschillende organisaties ook een kleine beheerraad gekozen hebben die gaat zorgen voor de verderzetting van dit project. Spijtig genoeg loopt mijn contract eind juli dit jaar (2009) af en aangezien dit een werk is dat niet “af” zal zijn, is het goed dat mensen het kunnen verder opnemen.