Port-au-Prince: Een terugkomst temidden van puin en hoop

(05-03-2010 - Gerrit Matton)

Gerrit Matton, steunpunt van Broederlijk Delen in Haïti, getuigt over de situatie ter plaatse.

 

Bij mijn aankomst aan de grens zag ik dat nog altijd veel mensen proberen weg te trekken. Naar de Dominicaanse Republiek en diegenen die de nodige dollars hebben, zelfs naar de Verenigde Staten of Canada. Maar natuurlijk heeft niet iedereen die mogelijkheid...

Bij mijn terugkeer in de zwaar getroffen hoofdstad van Haïti zag ik op ongeveer alle open plaatsen tentenkampen staan. Zowel grote kampen op uitgestrekte terreinen in of aan de rand van de stad als kleine kampementen op kleinere pleinen tussen het puin. Want de mensen willen niet altijd weg uit de hun vertrouwde buurt, hoewel soms bijna volledig vernield, om te verhuizen naar die nieuwe grotere kampen verderop. Ik zag niet alleen tenten, maar ook schamele constructies met opgespannen plastiek, houten planken en soms zelfs ijzeren golfplaten. Overal worden er nieuwe onderkomens opgetrokken door de honderdduizenden mensen die op zoek zijn naar een nieuw leven.

Overal is men de ingestorte huizen verder aan het afbreken. Niet alleen om de stad te bevrijden van het alomtegenwoordige puin, maar ook om golfplaten, hout en ijzer te vinden en ze te gebruiken voor de constructie van een nieuw onderdak.

Nog steeds zijn er af en toe schokken. De aardbevingen waren voor velen tekenen van god of daden van de duivel, maar via radiospots maakte men ondertussen duidelijk dat het natuurverschijnsels zijn. De mensen die nog in Port-au-Prince zijn (velen zijn immers naar het platteland vertrokken), proberen hun activiteiten te hernemen; en in de straten bloeit de handel weer op. De haven is open en schepen met commerciële handelsgoederen kunnen weer aanmeren.

De meeste zaken zijn verkrijgbaar, soms moet je wel wat aanschuiven. Elke ochtend zijn er voedselbedelingen, voor het te warm wordt, en die lijken heel rustig te verlopen. Omdat men vreest voor onlusten kunnen enkel vrouwen eten krijgen. Die moeten dan wel uren aanschuiven en de verkregen zak van 20 tot 40 kilo naar hun familie sjouwen.

Maar het grootste probleem voor de meesten blijft nog steeds het terugvinden van hun naasten. Zijn ze levend of dood? De lokale telefoonnetwerken werken nog steeds heel gebrekkig. Veel mensen zijn hun telefoon kwijt en als ze dan een nieuwe konden bemachtigen, kregen ze een ander nummer. Op sommige plaatsen vind je enkel nog een puinhoop en moet je in de buurt gaan vragen of iemand misschien weet waar je geliefden, je collega's, je vrienden, waar al die mensen naartoe zijn... 

Onze resultaten

Zonder Broederlijk Delen zou ik nog steeds in de mijn aan het werk zijn. Met hun hulp vond ik de moed om door te zetten en mijn diploma rechten te behalen.”
Lees het verhaal van Vidal in Peru

steunbutton

taartdiagramVan elke euro die je Broederlijk Delen schonk in 2010 ging 85,5 cent rechtstreeks naar onze doelstelling: zorgen dat mensen in het Zuiden hun eigen plannen waarmaken. Download het jaarverslag

Blog - Geluiden uit het Zuiden

Lees hier alle recente posts

  • Inleefverblijf en Cusco
    We beleefden net de meest intense dagen ooit ... een inleefverblijf om nooit te vergeten ... een verrijking, een levenservaring, een WAW en een OHHHH...…
    Geschreven op zaterdag, 07 januari 2012 02:14 in Inleefreis
  • Arequipa
    Vandaag laatste dag in Arequipa. We hebben net een reflectiemoment achter de rug om eens te zien hoe het met de moraal van iedereen gesteld…
    Geschreven op zondag, 01 januari 2012 18:44 in Inleefreis
  • De laatste 3 dagen
    Weinig tijd om te verwoorden wat we de laatste 3 dagen meemaakten. Ongeloof, ontroering, WAW, amai, niet te doen, crimineel, ... dit zijn de termen…
    Geschreven op donderdag, 29 december 2011 23:37 in Inleefreis
  • De laatste 3 dagen
    Weinig tijd om te verwoorden wat we de laatste 3 dagen meemaakten. Ongeloof, ontroering, WAW, amai, niet te doen, crimineel, ... dit zijn de termen…
    Geschreven op donderdag, 29 december 2011 23:37 in Inleefreis
  • Dag 2 - Bezoek Don Bosco en Lima
    De wekkers stonden deze morgen om 6,45u of dat dachten sommigen toch. Nog wat moe van de lange reis, sprongen sommigen onder ons dolenthousiast om…
    Geschreven op dinsdag, 27 december 2011 01:51 in Inleefreis
  • llegamos
    Aangekomen! In Zaventem wat vertraging opgelopen bij het controleren van alles en iedereen, maar kunnen vertrekken. Ook de lange vlucht van Madrid naar Lima hebben…
    Geschreven op maandag, 26 december 2011 05:14 in Inleefreis
  • Nog 3 keer slapen
    Hallo Nog 3 keer slapen en we worden in alle vroegte verwacht in Zaventem. Hopelijk is er tegen dan al redelijk onderhandeld, zodat er niet…
    Geschreven op donderdag, 22 december 2011 15:02 in Inleefreis
  • Voorbereidingsweekend Peru (22-23 oktober 2011)
    Na een spannende selectie van leerlingen (4 per school) en een wereldkamp dat tot de verbeelding sprak, was er nu hét voorbereidingsweekend voor Peru. Alle…
    Geschreven op donderdag, 08 december 2011 22:17 in Inleefreis Lees meer...
  • Spannende tijden...
    Morgen 6 december is het niet alleen Sinterklaas, maar zouden, volgens de officiële kalender van het CENI (Commission Electorale Nationale Indépendente), de resultaten van de…
    Geschreven op maandag, 05 december 2011 21:43 in verkiezingen Lees meer...
  • De sfeer in Kisangani
    Hier in Kisangani zijn de verkiezingenHier in kisangani zijn de verkiezingen over het algemeen vrij rustig verlopen. De mensen zijn hier vooral bang voor nieuw…
    Geschreven op donderdag, 01 december 2011 12:47 in verkiezingen Lees meer...

Blijf op de hoogte