Nobelprijskandidaat Samuel roept Belgische regering op tot actie voor het klimaat

(30-03-2010 - Karel Ceule, Jo Dalemans)

Op 30 maart was Samuel Conde Colque, het campagneboegbeeld van Broederlijk Delen, op bezoek bij premier Yves Leterme en federaal klimaatminister Paul Magnette. Daniël De Klerck, voorzitter van Broederlijk Delen, en Pol De Greve, directeur, overhandigden hen in het bijzijn van Samuel het resultaat van de petitie ‘Nomineer Samuel voor de Nobelprijs voor Duurzame Ontwikkeling’.

© Thomas De Boever

56.437 personen gaven hun steun aan de politieke eisen. (10/05, laatste telling) Hun stem wordt versterkt door een aantal belangrijke middenveldorganisaties, politici en bekende Vlamingen.

Samuel, een kleinschalige boer op de Boliviaanse Andeshoogvlakte, heeft de klimaatverandering niet veroorzaakt. Maar hij ondervindt er wel als eerste de gevolgen van: extreme droogte, woestijnvorming en voedseltekort. Zoals de meeste van zijn collega’s in het Zuiden, wordt hij gedwongen zich aan te passen. Met verstandig waterbeheer, irrigatie, herbebossing en aangepaste landbouwtechnieken heeft hij vandaag voldoende voedsel, stopt hij de milieuvernietiging en werkt hij aan een duurzame toekomst. Zo realiseert hij zijn eigen plannen in de strijd tegen armoede en onrecht.

Daarom nomineert Broederlijk Delen Samuel – en via hem onze partnerorganisaties in het Zuiden - voor een symbolische Nobelprijs voor Duurzame Ontwikkeling.

Samuel getuigt: ‘De omstandigheden op de altiplano worden steeds harder. Via onze plaatselijke organisatie Equipo Kallpa hoorden we dat dit verband houdt met de klimaatverandering, een fenomeen waar we niet verantwoordelijk voor zijn.. Het is duidelijk dat wij boeren op de altiplano, daar vandaag al de gevolgen van zien. We moeten dus wel rekenen op jullie steun om die klimaatopwarming te stoppen en ons te helpen de gevolgen ervan te overwinnen.’

Daniël De Klerck, voorzitter van Broederlijk Delen, zegt: ‘Klimaatopwarming is vandaag een realiteit op de altiplano in Bolivia, maar het is ook een bezorgdheid voor vele mensen in het Noorden. En het is een belangrijk agendapunt voor al onze beleidsmensen. De klimaatopwarming leert ons dat we op een andere manier moeten omgaan met onze aarde. Op een meer duurzame wijze.’

een rechtvaardig klimaatakkoord

  • dat het recht op duurzame ontwikkeling van het Zuiden erkent en beschermt
  • dat arme landen steunt met groene technologie en met geld voor adaptatie
  • dat zorgt voor een vermindering van de uitstoot van broeikasgassen in de EU, met 40 % tegen 2020, en 80-95 % tegen 2050.

Sinds de start van de campagne op 17 februari 2010, kon iedereen Samuel nomineren. Hiermee vraagt Broederlijk Delen onze politieke leiders om een rechtvaardig klimaatakkoord.

België en Europa hebben hier een belangrijke verantwoordelijkheid op te nemen. Jo Dalemans, beleidsmedewerker rurale ontwikkeling bij Broederlijk Delen: ‘Europa ambieert koploperschap inzake actie tegen de klimaatopwarming. We rekenen op onze overheid om deze ambitie tijdens de tweede helft van 2010 volop te steunen als voorzitter van de EU. Wij rekenen erop dat de massale steun van personen en middenveld in Vlaanderen, onze overheid inspireren tot de nodige daadkracht tijdens haar voorzitterschap.’

Voor meer informatie

Jo Dalemans – Beleidsmedewerker Duurzame Rurale Ontwikkeling
jo.dalemans@broederlijkdelen.be

Karel Ceule – persverantwoordelijke
karel.ceule@broederlijkdelen.be

Blog - Geluiden uit het Zuiden: Lees hier alle recente posts

  • Inleefverblijf en Cusco

    We beleefden net de meest intense dagen ooit ... een inleefverblijf om nooit te vergeten ... een verrijking, een levenservaring, een WAW en een OHHHH... We leefden elk in een gezin mee gedurende 2 volle dagen. We mochten er vertellen over ons leven, we luisterden naar het hunne, we gingen gras halen voor hun dieren, we plantten aardappelen, we bemestten met de blote hand, we aten mee, we genoten mee, we werden verrast door een verhaal van hoop ... We kunnen nog veel leren van de mensen hier, hoe primitief ze hier ook nog leven. Echt ongewoon, geen woorden om alles te beschrijven, sommigen van ons vertelden 100 uit, anderen bleven er stilletjes bij ...

    Vandaag mochten we een klein beetje toeristen met een rondrit door de Heilige Vallei, van contrast gesproken...

    Een dikke knuffel en tot heel heel gauw

    An en Joke

     

    Geschreven op zaterdag, 07 januari 2012 02:14 in Inleefreis
  • Arequipa

    Vandaag laatste dag in Arequipa. We hebben net een reflectiemoment achter de rug om eens te zien hoe het met de moraal van iedereen gesteld is. De meest indrukmakende momenten waren de mijnbezoeken. Het water was oranje van vervuiling en de getuigenis van Maria over haar 3 kinderen die kanker hadden was aangrijpend. Die mensen kunnen er zelf niets aan doen, maar dragen wel de gevolgen van de mijnbouw.

    Het is een complex probleem, de mijnen verschaffen werk maar vervuilen tegelijk de omgeving waardoor de mensen geen drinkbaar water hebben en een te hoog gehalte aan lood in het bloed hebben. Ondertussen is het onmogelijk om het water en de omgeving te recupereren, maar Broederlijk Delen geeft niet op en strijdt tegen het onrecht dat de fabrieken de bevolking aan doen. In La Oroya is daardoor een mijn wel gesloten, althans tijdelijk. Daardoor hebben de mensen geen werk meer, maar ... Het heeft allemaal zijn voor- en nadelen.

    In Cerro de Pasco hebben we een supergrote mijn gezien, op de hoogste stad ter wereld. En we zullen het geweten hebben, niet iedereen kon de hoogte even goed verdragen, maar de groep houdt zeer goed rekening met elkaar. Dat was een van de leuke zaken tot nog toe, dat we met zijn allen rekening houden met elkaar en goed zorgen voor mekaar.

    Andere zaken die ons zullen bij blijven. de verhalen van de jongeren van Don Bosco, de kinderen die geen schoentjes hebben in Majes, die zeggen dat ze dorst hebben, de vergadering met de politica en de plaatselijke bevolking in Majes... het zal blijven nazinderen.

    Over het algemeen zorgt deze reis voor een hogere betrokkenheid. De theorie in praktijk gebracht, we kennen al die problemen wel van de lessen en zo, maar nu kunen we gezichten plakken op al die mensen. Dat blijft toch beter plakken dan.

    Nu gaan we naar de inleefverblijven, dus even geduld :)

    Tot de volgende!
    Joke Bekaert

    Geschreven op zondag, 01 januari 2012 18:44 in Inleefreis
  • De laatste 3 dagen

    Weinig tijd om te verwoorden wat we de laatste 3 dagen meemaakten. Ongeloof, ontroering, WAW, amai, niet te doen, crimineel, ... dit zijn de termen die we de laatste 3 dagen in de mond namen bij het bezoek aan La Oroya , Tarma, Cerro de Pasco en de Stille Oceaan ... Nu vlug vlug de taxi in en dan de bus op naar Arequipa. Alles goed

    Geschreven op donderdag, 29 december 2011 23:37 in Inleefreis
  • De laatste 3 dagen

    Weinig tijd om te verwoorden wat we de laatste 3 dagen meemaakten. Ongeloof, ontroering, WAW, amai, niet te doen, crimineel, ... dit zijn de termen die we de laatste 3 dagen in de mond namen bij het bezoek aan La Oroya , Tarma, Cerro de Pasco en de Stille Oceaan ... Nu vlug vlug de taxi in en dan de bus op naar Arequipa. Alles goed

    Geschreven op donderdag, 29 december 2011 23:37 in Inleefreis
  • Dag 2 - Bezoek Don Bosco en Lima

    De wekkers stonden deze morgen om 6,45u of dat dachten sommigen toch. Nog wat moe van de lange reis, sprongen sommigen onder ons dolenthousiast om 5,45u uit hun beddeke, Dit was nu ook niet echt nodig ,,, In ieder geval, om 7,30u werden we na een verkwikkende, koude douche verwacht aan de ontbijttafel, maar daarvoor mochten eerst nog een paar vrijwilligers mee naar de winkel de inkopen doen. We mochten onmiddellijk weer ons beste Spaans bovenhalen, maar de pistolets smaakten er niet slechter om, integendeel ...

    Ons dagprogramma bestaat uit een bezoek aan het Don Bosco college en Lima zelf en daarvoor deelt de Padre ons in in familias, telkens 2 Peruaanse jongeren, 1 begeleider, 1 leerkracht en 4 van onze leerlingen. De rondleiding in deze technische school liet ons de machinezaal, burelen, klassen en de prachtige speelplaats zien, een perfect beeld van het reilen en zeilen, ook al is het hier nu ook vakantie. Daarna waren we klaar voor het echte werk, recht het centrum in, van plaza naar plaza, met onder andere een bezoek aan het Museo de los Minerales. Om 13u stonden we een busje op te wachten dat ons recht omhoog naar San Cristobal leidde, een ongewoon zicht op deze hoofdstad, met zijn mooie en minder mooie kanten. Ons middagmaal wordt ons geserveerd rond 14.45u in het eerste Don Bosco college in Peru. Na een toost met Salesiaanse wijn, kregen we als voorgerecht `papa de ...`, een aardappel met een specifiek sausje. Pollo con arroz (met koriander) was ons hoofdgrecht en we eindigden met een soort jelly van mais (wat niet iedereen kon bekoren). Lima doorkruisend, zakten we af richting slaapplaats, waar we uitgedaagd werden voor een matchke volleybal en voetbal Peru-Belgica. De vriendschapsbanden optimaal gesmeed, zijn we nu klaar voor een fiesta de noche ... Hasta luego ...

    Morgen en overmorgen bezoeken we Tarma en Cerro de Pasco, waardoor we er ten vroegste donderdag weer zijn.  

    P.S. Bij enkelen rezen de inzichten dat niet alles vanzelfsprekend is. Zo mag je niet verwachten dat er water uit de douche komt, of dat je de badkamerdeur zomaar open krijgt, of dat auto`s je vriendelijk over laten, bij `groen voor voetgangers` en een zebrapad, dat de Peruanen zeer veel moeten werken om er weinig voor in de plaats te krijgen, maar niet klagen... wat wij al te gemakkelijk zouden doen. We vinden het positief dat onze leerlingen oog hebben voor dergelijke zaken.

    Muchos saludos

    An Maes en Joke Bekaert

    Geschreven op dinsdag, 27 december 2011 01:51 in Inleefreis
AddThis Social Bookmark Button

Onze aanpak

Broederlijk Delen ondersteunt de plannen van mensen in het Zuiden. Hún plannen om onrecht en armoede te bestrijden. Dat is de beste garantie voor duurzame verandering.

 Werk mee als vrijwilliger

 Steun ons: schenk online

 Doe een gift op BE12 0000 0000 9292

Onze resultaten

De strijd tegen armoede lijkt soms niet meer dan een druppel op een hete plaat. Toch houden we hardnekkig vol. En we boeken wel degelijk resultaat.

Zonder Broederlijk Delen zou ik nog steeds in de mijn aan het werk zijn, opgesloten in mijn wereldje. Met hun hulp vond ik de moed om door te zetten en mijn diploma rechten te behalen.”
Lees het verhaal van Vidal in Peru

Blijf op de hoogte

Raadpleeg het 'Verdraaid archief':
 'Verdraaid' is een modern en kleurrijk tijdschrift voor vrijwilligers en schenkers met kwalitatieve artikels over het werk van Broederlijk Delen in Zuid en Noord