De Naamgroepen: talent aan het werk

Broederlijk Delen ondersteunt twee Unies van Naamgroepen: de Unie van Koumbri is actief in zestien dorpen, en de Unie van Ninigui eveneens in zestien dorpen. Bijna alle inwoners zijn hier lid van de Naamgroepen. Er gaat een grote dynamiek van de werking van beide Unies uit. Grote beslissingen worden genomen op de Algemene Vergadering.

De Naamgroepen hebben een eigen stock van voedsel in hun graanbanken, een belangrijk wapen in de strijd tegen honger. Als de eigen voorraad op is, kunnen mensen hier voedsel aanschaffen tegen betaalbare prijzen. Broederlijk Delen steunt de aanschaf van basisuitrusting en de vorming van beheerders. Zo kregen 37 personen gedurende zeven dagen een vorming over algemene werking, stockbeheer, boekhouding, enzovoort.

Elk jaar tijdens het droge seizoen leveren de Naamgroepen grote inspanningen om woestijnvorming van hun velden te verhinderen. Jong en oud helpen mee bij het aandragen van grote stenen (zie foto) en het maken van minidijkjes in het landschap. Samen met herbebossing beschermen die de grond tegen erosie en helpen ze bij het opnieuw vruchtbaar maken van de bodem.

Minidijkjes houden het regenwater tegen, waardoor dit gemakkelijker in de bodem kan dringen. Met een grote dam kunnen de boeren een kunstmatig meer aanleggen dat zich vult tijdens het regenseizoen. Zo is het jaar rond water beschikbaar, als drinkwater voor het vee, en voor geïrrigeerde tuinbouw in het droge seizoen.

Salif van de Unie van Koumbri brengt die zelfgemaakte compost aan tussen de uien in zijn groentetuin. Bij alle nieuwe initiatieven hoort een uitgebreid vormingspakket over betere landbouwtechnieken en methodes. In onderzoeksgroepen testen de boeren de resultaten van nieuwe methodes uit.

Ook voor het bewaren en verwerken van voedsel worden onderzoeksgroepen opgezet. De foto toont hoe je met een eenvoudig toestel tomaten, uien en andere groenten kan drogen en bewaren. Wie zo’n toestel heeft, kan een handeltje opstarten en zijn inkomen verbeteren. Dit is een van de vele voorbeelden van zaken waarvoor de boeren bij het kredietcomité een startlening kunnen krijgen. Vooral vrouwen kunnen hierdoor hun zelfstandigheid vergroten en de situatie van hun gezin verbeteren.

Boeren in Ninigui bouwden zelf een aardappelkelder (zie foto). In de koele kelder kunnen aardappelen langer bewaard worden. Zo moeten ze niet onmiddellijk na de oogst verkocht worden voor een lage prijs. Dankzij hun kelder kunnen de boeren nu ook zelf instaan voor de productie van aardappelpootgoed. Zo moeten ze dit niet langer duur aankopen.

Een beter inkomen betekent nieuwe mogelijkheden voor gezondheidszorg, onderwijs, een beter leven voor het gezin. De onderzoeksgroep ‘vrouw en kind’ deed grote inspanningen om de kindersterfte te verminderen. Met producten van eigen oogst maakte ze een voedzame pap voor jonge kinderen.

Broederlijk Delen ondersteunt de Naamgroepen van Koumbri en Ninigui met een bedrag van 31.000 euro.
- Uitrustingskosten van een graanbank: 1.500 euro.
- Opleiding beheerders graanbank: 17 euro per persoon.
- V rachtwagen huren + brandstof kopen om stenen minidijkjes te vervoeren: 115 euro per dag.
- E en week vorming van boeren over verbeterde landbouwtechnieken: 15 euro per persoon.
- A lfabetisering: 30 euro per persoon voor een startcursus van 45 dagen voor 475 mannen en vrouwen.
- Huur materiaal om aardappelkelder te graven: 760 euro.

 

‘Naam’ is een woord uit het Mooré, de taal van de Mossi, een van de belangrijke etnische groepen in Burkina Faso. De Mossi-samenleving is traditioneel sterk georganiseerd. De kleinste bestuurlijke eenheid is de ‘Naam’. In de traditionele Mossi-dorpen bestonden goeddraaiende organisaties van de jongeren: Kombi-Naam. Zij  namen een aantal taken op voor de gemeenschap. Zo organiseerden zij het jaarlijkse oogstfeest, op het einde van het regenseizoen. Waarom was deze traditionele organisatievorm succesvol, en stonden de dorpen tegelijkertijd weigerachtig tegenover de nieuwe coöperaties die ontwikkelingsorganisaties of de staat oprichtten? Die vraag zette Bernard Lédéa Ouedraogo,een Burkinese vormingswerker, reeds in de jaren ‘60 aan het denken. Hij besloot om te vertrekken vanuiteen sociale structuur die de mensen kenden. De Naamgroepen waren geboren. Ze richtten zich nietlanger alleen naar jongeren, maar ook naar volwassen mannen en vrouwen. Hun werking was erop gericht dat mensen zelf de motor zouden zijn van een zelfgekozen ontwikkeling. Het werd een groot succes. Vandaag zijn er 6.500 groepen, en ruim 300.000 leden in heel Burkina Faso. De Naamgroepen zijn geworteld in de traditie, en tegelijk de dynamische motor voor vernieuwing.