Minder is beter.

In welke landen zijn we aanwezig?

In Latijns-Amerika zijn we aanwezig in 6 landen: Haïti, Nicaragua, Guatemala, Colombia, Peru en Bolivia.
Ook in Ecuador zijn we actief. Het is de hoofdzetel van drie organisaties met afdelingen in heel Latijns-Amerika, namelijk  Acción Ecológica (OCMAL, OILWATCH en RALLT) , ALAI en ALER., In Afrika steunen we projecten in 7 landen Congo, Rwanda, Burundi, Oeganda, Senegal, Burkina Faso en Mali, en ook enkele organisaties die actief zijn op het hele contintent.
In Azië blijven we enkel aanwezig via een continentale werking rond klimaat.
In het Midden-Oosten werken we rond Israël-Palestina.

Waarom concentreren we ons op een beperkt(er) aantal landen?

Een volwaardige werking in drie continenten gaat de mogelijkheden te boven van een organisatie met de beperkte middelen van Broederlijk Delen. Door ons geografisch meer te concentreren, hebben we een grotere impact op het terrein, kunnen we soepeler inspelen op de lokale context en meer middelen efficiënter inzetten. Kortom, met deze werkwijze zijn de mensen in het Zuiden het meest gebaat. We besteden bewust meer aandacht en middelen aan Afrika, het continent dat op wereldschaal het meest achtergesteld blijft. Vanaf  2012 voegen we een land toe in dat continent, namelijk Mali. Zo kunnen we in de Sahelregio betere resultaten behalen. Ook in de armste landen van Latijns- Amerika zoals Haïti en Bolivia blijven we bewust aanwezig.

Hoe werken we in de toekomst?

In de landen waar we actief zijn, concentreren we onze werking in een paar welafgebakende streken. Dat geeft de mogelijkheid aan onze partnerorganisaties om beter samen te werken met andere organisaties in de buurt. We zullen in de toekomst onze werking ook beter afstemmen op andere solidariteitsorganisaties. Alleen door samen te werken, kunnen we onze krachten op het terrein bundelen en betere resultaten boeken.

Welke huidige partnerlanden werden afgebouwd?

In 7 partnerlanden - Honduras, Ecuador, Zuid-Afrika, Kameroen, India, de Filippijnen en Cambodja bouwden we de relaties in de periode 2009-2012 af. Partners kregen zo de tijd om zich aan te passen aan het wegvallen van onze steun. Veel van onze partnerorganisaties kunnen nu op eigen kracht hun werking verderzetten. Wij zijn er overbodig en kunnen ergens anders investeren in nieuwe projecten. Lees meer over hoe we overbodig werden in India en Ecuador.