De MD-onderhandelingen in New York
(03-08-2005)De Millenniumdoelstellingen zijn niet ambitieus genoeg en als organisaties voor ontwikkeling mogen wij hier geen vrede mee nemen. Maar wie wil dat er werk wordt gemaakt van duurzame ontwikkeling van arme landen, moet onmiddellijk tot actie overgaan want de doelstellingen creëren hiervoor momentum. In september 2005, vijf jaar na de Millenniumverklaring, maakten wereldleiders en civiele organisaties in de Verenigde Naties (New York) een eerste balans op: wat is er van de gemaakte beloftes gerealiseerd, welke lessen moeten we hieruit trekken en welke nieuwe factoren moeten we in beschouwing nemen?

Onderhandelingen ter voorbereiding van de VN-top in september 2005
Ter voorbereiding van deze regeringstop discussiëerden VN-instellingen, permanente missies en NGOs welke prioriteiten en beleidsveranderingen men voorop moest stellen om niet alleen de beloftes in de Millenniumverklaring te realiseren maar ook en vooral om verder te gaan en een 'global plan of progress for the 21th century' te ontwikkelen, een Millennium-plus strategie zeg maar.
Een kritische inbreng van NGOs in New York was hoogst noodzakelijk. De Millenniumdoelstellingen werden vooral vanuit het financiële kader besproken -meer geld is nodig en bestaat de politieke wil om hiervoor geld vrij te maken- terwijl duurzame ontwikkeling van het Zuiden veel meer vereist dan een charitatieve aalmoes. Wil men het Zuiden werkelijk het recht op duurzame ontwikkeling gunnen, dan moeten we structurele maatregelen doorvoeren. Denk daarbij aan die maatregelen waar al zo lang voor geijverd wordt: schuldkwijtschelding, eerlijke handel, meer democratische participatie in de internationale financiële instellingen.
Hoe gingen NGO's in New York te werk?
Vertrekkende vanuit de officiële VN-documenten en VN-vergaderingen, trachtten ze voornamelijk een Millennium-plus agenda te bewerkstelligen door commentaar op de documenten te geven of door vlak voor VN-vergaderingen NGO forums of side-events te organiseren en zo regeringen van kritische input te voorzien. NGOs konden de vergaderingen in de VN "observeren" en ontdekten zo welke regering er welk standpunt op nahield en vooral wie welk compromis tegenhield.
De inbreng van NGOs in de regeringstop was helaas beperkt en de uitkomst van de top was teleurstellend. Terwijl diverse rapporten uitwijzen dat de Millenniumdoelstellingen aan het huidige tempo niet gehaald zullen worden, weigerden de wereldleiders om op de top met extra maatregelen over de brug te komen.
Ondertussen sterven er dagelijks mensen van de honger. Meer dan een miljard mensen leven met minder dan 1 dollar per dag, miljoenen kinderen sterven voor hun vijfde levensjaar door ziektes die perfect te voorkomen zijn. Het is een stille tsunami die zich vlak voor onze ogen afspeelt. De Millenniumtop gaf ons een kans om hiertegen op te treden; een kans die we grotendeels onbenut hebben gelaten.
De “zoethouder” is een tijdslijn waarbinnen men de 0,7-belofte wil waarmaken. Maar daar waar de 0,7 in 2002 van toepassing was op alle donorlanden, is dit nu niet meer het geval. Bepaalde donoren worden niet meer aangespoord om een tijdslijn op te stellen en hebben al duidelijk gemaakt zich niet aan de 0,7 gebonden te voelen.
Is de top dan volledig een maat voor niets geweest? Niet helemaal, nee. De top heeft het momentum gecreëerd waardoor toch enkelen bereid waren een stap vooruit te zetten (zoals de 0,7-tijdslijn van de EU) en op een aantal zaken zijn alle VN-lidstaten er toch in geslaagd een akkoord te bereiken. Ik denk daarbij aan een vredesopbouwcommissie, een verantwoordelijkheid om burgers te beschermen tegen een genocide zoals in Rwanda, een mensenrechtencomité waarin geen mensenrechtenschenders zetelen, … Het kan op lange termijn de armoedebestrijding vooruit helpen, al moeten de concrete details nog verder uitgewerkt worden.
Onze resultaten
“Zonder Broederlijk Delen zou ik nog steeds in de mijn aan het werk zijn. Met hun hulp vond ik de moed om door te zetten en mijn diploma rechten te behalen.”
Lees het verhaal van Vidal in Peru
Van elke euro die je Broederlijk Delen schonk in 2010 ging 85,5 cent rechtstreeks naar onze doelstelling: zorgen dat mensen in het Zuiden hun eigen plannen waarmaken. Download het jaarverslag
