Joris Willems getuigt vanuit Haiti
(15-01-2010)
(MO) - Joris Willems woont in Haïti en werkt voor een partnerorganisatie van Broederlijk Delen in de hoofdstad Port-au-Prince. 'In Port-au-Prince staat nauwelijks nog een gebouw recht dat geen zware scheuren vertoont, als het nog rechtstaat', schrijft hij. Ook Jean Reynaert van Coprogram was in het land op het moment van de aardbeving.
"Ik leef nog, en ik kan u vertellen dat ik daar blij om ben. Ik stond recht op mijn dak op het moment van de aardbeving, en werd gewoon tegen de grond gesmeten, ik greep me vast aan enkele van de bouwijzers, zag een quasi vol waterreservoir van 1500 liter op mijn dak dansen, stofwolken die opdoken in dat prachtige zicht op de stad en de baai van Port-au-Prince dat ik had, ik hoorde gillen, krijsen, gebouwen vallen, ook van huizen van mijn naaste buren en dan enkel nog stof en nog eens stof.
Ik geloof niet, ik bad niet, maar ik smeekte dat mijn huis overeind zou blijven. 35 seconden die de stad verwoesten... Als het beven stopte rende ik de trap af de straat op, riep mijn buren hetzelfde te doen, die deden dat sowieso al, biddend...
De stad ligt werkelijk in puin. Ik weet niet welke beelden jullie intussen te zien kregen, maar geloof me vrij, in Port-au-Prince staat nauwelijks nog een gebouw recht dat geen zware scheuren vertoont, als het nog rechtstaat. De lijken liggen ingewikkeld in doeken op de straten, worden in vrachtwagens afgevoerd naar massagraven, de rottingsgeur begon zich woensdagavond al te verspreiden.
Er is geen water, geen electriciteit. De hulp komt aan op de luchthaven, maar waar te beginnen ? Hoe moet je prioriteiten stellen in zo'n situatie ? De mensen hebben gelukkig de gewoonte waterreservoirs te hebben (emmers, culligans,...) dus overleven wel een paar dagen. Mensen, althans in mijn buurt zijn bijzonder solidair. Maar hoe zit dat morgen en overmorgen ? Wat als het eten op is ? Wat als er gewoon geen water meer is ?
Ik heb intussen al het eten, verband, water dat ik in voorraad had aan mijn buren geschonken bij wie ik de eerste nacht op straat verbleef, de hele nacht histerisch biddend bij elke naschok. Woensdagnacht sliep ik op het terrein van de Franse ambassade: de hysterisch biddende mensen in mijn straat hadden me een hele nacht wakker gehouden en ik moest slapen om te kunnen denken de dag nadien.
Ook daar weinig geslapen: een hysterie op de Champs de Mars (hét grote plein van Port-au-Prince waar velen zich hadden verzameld) over een mogelijke vloedgolf, vervolgens een eerste evacuatie in het holst van de nacht: mensen met kinderen, zwaar gekwetsten.
Deze nacht slaap ik voor het eerst weer op een matras in een huis zonder scheuren in Petionville, iets boven Port-au-Prince, bij de verantwoordelijke van Broederlijk Delen, samen met nog twee andere Belgen. Het B-fast team is aangekomen, ik ga morgen kijken hoe we hen kunnen helpen. Ik stel het wel, maar ben zoals iedereen hier geschokt door de gebeurtenis."
Onze resultaten
“Zonder Broederlijk Delen zou ik nog steeds in de mijn aan het werk zijn. Met hun hulp vond ik de moed om door te zetten en mijn diploma rechten te behalen.”
Lees het verhaal van Vidal in Peru
Van elke euro die je Broederlijk Delen schonk in 2010 ging 85,5 cent rechtstreeks naar onze doelstelling: zorgen dat mensen in het Zuiden hun eigen plannen waarmaken. Download het jaarverslag
Blog - Geluiden uit het Zuiden
Lees hier alle recente posts
-
Inleefverblijf en Cusco
We beleefden net de meest intense dagen ooit ... een inleefverblijf om nooit te vergeten ... een verrijking, een levenservaring, een WAW en een OHHHH...…Geschreven op zaterdag, 07 januari 2012 02:14 in Inleefreis -
Vandaag laatste dag in Arequipa. We hebben net een reflectiemoment achter de rug om eens te zien hoe het met de moraal van iedereen gesteld…Geschreven op zondag, 01 januari 2012 18:44 in Inleefreis
-
Weinig tijd om te verwoorden wat we de laatste 3 dagen meemaakten. Ongeloof, ontroering, WAW, amai, niet te doen, crimineel, ... dit zijn de termen…Geschreven op donderdag, 29 december 2011 23:37 in Inleefreis
-
Weinig tijd om te verwoorden wat we de laatste 3 dagen meemaakten. Ongeloof, ontroering, WAW, amai, niet te doen, crimineel, ... dit zijn de termen…Geschreven op donderdag, 29 december 2011 23:37 in Inleefreis
-
De wekkers stonden deze morgen om 6,45u of dat dachten sommigen toch. Nog wat moe van de lange reis, sprongen sommigen onder ons dolenthousiast om…Geschreven op dinsdag, 27 december 2011 01:51 in Inleefreis
-
Aangekomen! In Zaventem wat vertraging opgelopen bij het controleren van alles en iedereen, maar kunnen vertrekken. Ook de lange vlucht van Madrid naar Lima hebben…Geschreven op maandag, 26 december 2011 05:14 in Inleefreis
-
Hallo Nog 3 keer slapen en we worden in alle vroegte verwacht in Zaventem. Hopelijk is er tegen dan al redelijk onderhandeld, zodat er niet…Geschreven op donderdag, 22 december 2011 15:02 in Inleefreis
-
Na een spannende selectie van leerlingen (4 per school) en een wereldkamp dat tot de verbeelding sprak, was er nu hét voorbereidingsweekend voor Peru. Alle…Geschreven op donderdag, 08 december 2011 22:17 in Inleefreis Lees meer...
-
Morgen 6 december is het niet alleen Sinterklaas, maar zouden, volgens de officiële kalender van het CENI (Commission Electorale Nationale Indépendente), de resultaten van de…Geschreven op maandag, 05 december 2011 21:43 in verkiezingen Lees meer...
-
Hier in Kisangani zijn de verkiezingenHier in kisangani zijn de verkiezingen over het algemeen vrij rustig verlopen. De mensen zijn hier vooral bang voor nieuw…Geschreven op donderdag, 01 december 2011 12:47 in verkiezingen Lees meer...
