Interview met Gerrit Matton

(08-02-2010)

Gerrit Matton

Binnenkort keren onze Broederlijk Delen medewerkers terug naar Haïti. Jij zal ginder als de eerste de weg zal voorbereiden. Wat gaan jullie daar precies doen?

In eerste instantie gaan we trachten alles op een normale manier te laten functioneren. We hebben nog problemen met elektriciteit, water en voedsel. Daarna zullen we contact zoeken met partnerorganisaties. We hebben contact per e-mail. Veel kantoren zijn beschadigd en velen zijn verhuisd. We willen weten waar iedereen zich nu bevindt.

Wat gebeurt er dan in de volgende fase?

Dan gaan we zorgen voor de heropbouw. We gaan kijken wat de prioriteiten zijn van onze partnerorganisaties en in welke mate we hen daarbij kunnen helpen.

Veel noodhulporganisaties zijn actief op dit moment. Maar de taak van Broederlijk Delen ligt op een ander vlak?

We mikken op tweede fase, na de noodhulp. Eens de mensen opnieuw voedsel en drinken hebben, gaat bekeken worden hoe ze eigen voedsel kunnen verbouwen en kunnen starten met de heropbouw van hun leven. Broederlijk Delen zal zich richten op heropbouw en structurele ontwikkeling.

Ook op politiek vlak is Broederlijk Delen actief in Haïti. Hoe uit zich dat?

We steunen verschillende platforms en die groeperingen van verschillende Haïtiaanse organisaties denken na over hoe het beter zou moeten en kunnen en zij reageren dan met hun politici op bepaalde aspecten in de Haïtitiaanse samenleving.

Broederlijk Delen heeft haar medewerkers teruggetrokken uit Haïti. Was de evacuatie van haar medewerkers nodig?

Op dat moment was dat nodig. We konden de veiligheid van onze medewerkers niet garanderen, er was niet voldoende water en voedsel. Bovendien waren onze mensen getraumatiseerd. De veiligheid kon niet gegarandeerd worden omdat we niet wisten hoe de bevolking ging reageren. Er waren veel criminelen op straat nadat gevangenis open gevallen was. Gelukkig is de situatie niet uit de hand gelopen, maar op dat moment konden we dat niet voorspellen.

Je bent een aantal weken terug in België. Wat heb je daar ondertussen gedaan?

We hebben een nieuw plan opgesteld. We hebben gekeken wat onze visie is en op welke lijnen we de meeste fondsen willen inzetten. Dat gebeurde in overleg met enkele partnerorganisaties die al toegang hadden tot internet. En aan de hand daarvan proberen we zoveel mogelijk informatie van hieruit te verzamelen. Daarnaast is er ook overleg met andere organisaties uit de buurlanden. Het is belangrijk om te weten wat zij van plan zijn om te voorkomen dat we dingen gaan dubbel financieren. We proberen zoveel mogelijk elkaar aan te vullen en samen te werken.

Waar zijn de partnerorganisaties van Broederlijk Delen mee bezig in Haïti? Wat zijn hun gebieden waar ze aan ontwikkelingssamenwerking doen?

In Haïti werken de partnerorganisaties op twee assen: integrale ontwikkeling en mensenrechten. Het gros van onze partnerorganisaties werkt rond integrale ontwikkeling. Dat heeft betrekking op het platteland en de voedselzekerheid. Daaraan linken we dan ook de mensenrechten, maar dat is dan eerder op nationaal niveau.

Waarom zijn de mensenrechten belangrijk in Haïti?

Dat is belangrijk, niet enkel voor boeren, maar voor iedereen in het land. Maar het is cru om te zeggen dat een boer een goede oogst heeft maar hij geen toegang krijgt tot de lokale markt. Het kan ook zijn dat iets gestolen wordt van hem en dader nooit berecht wordt. Daarmee linken we die mensenrechten aan duurzame rurale ontwikkeling.

Duurzame rurale ontwikkeling, wat betekent dat concreet?

Dat betekent dat als boeren boeren, ze dan van hun oogst moeten kunnen leven. Ze moeten die kunnen verkopen aan een redelijke prijs, waardoor ze er wat van kunnen overhouden. Op die manier kunnen ze in hun eigen levensonderhoud voorzien en hun kinderen naar school laten gaan.

Dus Broederlijk Delen zorgt voor eten en leven?

Broederlijk Delen zorgt ervoor dat mensen verder kunnen leven en dat ze een toekomst kunnen opbouwen.

Broederlijk Delen heeft extra financiën vrijgemaakt: 250.000 Euro. Wat zijn nu de prioriteiten die de organisatie voor dat geld vastlegt?

We gaan eerst werken aan de heropbouw van onze partnerorganisaties op alle gebieden, zowel materieel als in de organisaties zelf. Veel organisaties zijn hun boekhouding kwijt, dat gaan we allemaal proberen te herstellen. Die 250.000 euro zullen ook niet in 1 jaar besteed worden, maar gaan we spreiden over verschillende jaren. In de komende maanden/weken zullen de noden veranderen. We willen zeker voldoende reserves overhouden, zodat we op die veranderingen kunnen inspelen.

Transparantie is belangrijk voor Broederlijk Delen. Toont zich dat ook in het geld dat naar Haïti gaat?

Transparantie was al heel belangrijk en dat zal zich nu zeker nog meer tonen. Via de website gaan we duidelijke antwoorden proberen te geven.

Zal elke euro zal goed besteed worden?

Ja, daar ben ik zeker van.

Ben je blij om terug te keren?

Ja, ik ben blij maar het zal anders zijn dan de andere keren. Het land kampt met zware problemen en ook op persoonlijk vlak zal het moeilijk zijn om op dit moment in Haïti te overleven. Maar we zien het zitten!

Blog - Geluiden uit het Zuiden: Lees hier alle recente posts

  • Inleefverblijf en Cusco

    We beleefden net de meest intense dagen ooit ... een inleefverblijf om nooit te vergeten ... een verrijking, een levenservaring, een WAW en een OHHHH... We leefden elk in een gezin mee gedurende 2 volle dagen. We mochten er vertellen over ons leven, we luisterden naar het hunne, we gingen gras halen voor hun dieren, we plantten aardappelen, we bemestten met de blote hand, we aten mee, we genoten mee, we werden verrast door een verhaal van hoop ... We kunnen nog veel leren van de mensen hier, hoe primitief ze hier ook nog leven. Echt ongewoon, geen woorden om alles te beschrijven, sommigen van ons vertelden 100 uit, anderen bleven er stilletjes bij ...

    Vandaag mochten we een klein beetje toeristen met een rondrit door de Heilige Vallei, van contrast gesproken...

    Een dikke knuffel en tot heel heel gauw

    An en Joke

     

    Geschreven op zaterdag, 07 januari 2012 02:14 in Inleefreis
  • Arequipa

    Vandaag laatste dag in Arequipa. We hebben net een reflectiemoment achter de rug om eens te zien hoe het met de moraal van iedereen gesteld is. De meest indrukmakende momenten waren de mijnbezoeken. Het water was oranje van vervuiling en de getuigenis van Maria over haar 3 kinderen die kanker hadden was aangrijpend. Die mensen kunnen er zelf niets aan doen, maar dragen wel de gevolgen van de mijnbouw.

    Het is een complex probleem, de mijnen verschaffen werk maar vervuilen tegelijk de omgeving waardoor de mensen geen drinkbaar water hebben en een te hoog gehalte aan lood in het bloed hebben. Ondertussen is het onmogelijk om het water en de omgeving te recupereren, maar Broederlijk Delen geeft niet op en strijdt tegen het onrecht dat de fabrieken de bevolking aan doen. In La Oroya is daardoor een mijn wel gesloten, althans tijdelijk. Daardoor hebben de mensen geen werk meer, maar ... Het heeft allemaal zijn voor- en nadelen.

    In Cerro de Pasco hebben we een supergrote mijn gezien, op de hoogste stad ter wereld. En we zullen het geweten hebben, niet iedereen kon de hoogte even goed verdragen, maar de groep houdt zeer goed rekening met elkaar. Dat was een van de leuke zaken tot nog toe, dat we met zijn allen rekening houden met elkaar en goed zorgen voor mekaar.

    Andere zaken die ons zullen bij blijven. de verhalen van de jongeren van Don Bosco, de kinderen die geen schoentjes hebben in Majes, die zeggen dat ze dorst hebben, de vergadering met de politica en de plaatselijke bevolking in Majes... het zal blijven nazinderen.

    Over het algemeen zorgt deze reis voor een hogere betrokkenheid. De theorie in praktijk gebracht, we kennen al die problemen wel van de lessen en zo, maar nu kunen we gezichten plakken op al die mensen. Dat blijft toch beter plakken dan.

    Nu gaan we naar de inleefverblijven, dus even geduld :)

    Tot de volgende!
    Joke Bekaert

    Geschreven op zondag, 01 januari 2012 18:44 in Inleefreis
  • De laatste 3 dagen

    Weinig tijd om te verwoorden wat we de laatste 3 dagen meemaakten. Ongeloof, ontroering, WAW, amai, niet te doen, crimineel, ... dit zijn de termen die we de laatste 3 dagen in de mond namen bij het bezoek aan La Oroya , Tarma, Cerro de Pasco en de Stille Oceaan ... Nu vlug vlug de taxi in en dan de bus op naar Arequipa. Alles goed

    Geschreven op donderdag, 29 december 2011 23:37 in Inleefreis
  • De laatste 3 dagen

    Weinig tijd om te verwoorden wat we de laatste 3 dagen meemaakten. Ongeloof, ontroering, WAW, amai, niet te doen, crimineel, ... dit zijn de termen die we de laatste 3 dagen in de mond namen bij het bezoek aan La Oroya , Tarma, Cerro de Pasco en de Stille Oceaan ... Nu vlug vlug de taxi in en dan de bus op naar Arequipa. Alles goed

    Geschreven op donderdag, 29 december 2011 23:37 in Inleefreis
  • Dag 2 - Bezoek Don Bosco en Lima

    De wekkers stonden deze morgen om 6,45u of dat dachten sommigen toch. Nog wat moe van de lange reis, sprongen sommigen onder ons dolenthousiast om 5,45u uit hun beddeke, Dit was nu ook niet echt nodig ,,, In ieder geval, om 7,30u werden we na een verkwikkende, koude douche verwacht aan de ontbijttafel, maar daarvoor mochten eerst nog een paar vrijwilligers mee naar de winkel de inkopen doen. We mochten onmiddellijk weer ons beste Spaans bovenhalen, maar de pistolets smaakten er niet slechter om, integendeel ...

    Ons dagprogramma bestaat uit een bezoek aan het Don Bosco college en Lima zelf en daarvoor deelt de Padre ons in in familias, telkens 2 Peruaanse jongeren, 1 begeleider, 1 leerkracht en 4 van onze leerlingen. De rondleiding in deze technische school liet ons de machinezaal, burelen, klassen en de prachtige speelplaats zien, een perfect beeld van het reilen en zeilen, ook al is het hier nu ook vakantie. Daarna waren we klaar voor het echte werk, recht het centrum in, van plaza naar plaza, met onder andere een bezoek aan het Museo de los Minerales. Om 13u stonden we een busje op te wachten dat ons recht omhoog naar San Cristobal leidde, een ongewoon zicht op deze hoofdstad, met zijn mooie en minder mooie kanten. Ons middagmaal wordt ons geserveerd rond 14.45u in het eerste Don Bosco college in Peru. Na een toost met Salesiaanse wijn, kregen we als voorgerecht `papa de ...`, een aardappel met een specifiek sausje. Pollo con arroz (met koriander) was ons hoofdgrecht en we eindigden met een soort jelly van mais (wat niet iedereen kon bekoren). Lima doorkruisend, zakten we af richting slaapplaats, waar we uitgedaagd werden voor een matchke volleybal en voetbal Peru-Belgica. De vriendschapsbanden optimaal gesmeed, zijn we nu klaar voor een fiesta de noche ... Hasta luego ...

    Morgen en overmorgen bezoeken we Tarma en Cerro de Pasco, waardoor we er ten vroegste donderdag weer zijn.  

    P.S. Bij enkelen rezen de inzichten dat niet alles vanzelfsprekend is. Zo mag je niet verwachten dat er water uit de douche komt, of dat je de badkamerdeur zomaar open krijgt, of dat auto`s je vriendelijk over laten, bij `groen voor voetgangers` en een zebrapad, dat de Peruanen zeer veel moeten werken om er weinig voor in de plaats te krijgen, maar niet klagen... wat wij al te gemakkelijk zouden doen. We vinden het positief dat onze leerlingen oog hebben voor dergelijke zaken.

    Muchos saludos

    An Maes en Joke Bekaert

    Geschreven op dinsdag, 27 december 2011 01:51 in Inleefreis
AddThis Social Bookmark Button

Onze aanpak

Broederlijk Delen ondersteunt de plannen van mensen in het Zuiden. Hún plannen om onrecht en armoede te bestrijden. Dat is de beste garantie voor duurzame verandering.

 Werk mee als vrijwilliger

 Steun ons: schenk online

 Doe een gift op BE12 0000 0000 9292

Onze resultaten

De strijd tegen armoede lijkt soms niet meer dan een druppel op een hete plaat. Toch houden we hardnekkig vol. En we boeken wel degelijk resultaat.

Zonder Broederlijk Delen zou ik nog steeds in de mijn aan het werk zijn, opgesloten in mijn wereldje. Met hun hulp vond ik de moed om door te zetten en mijn diploma rechten te behalen.”
Lees het verhaal van Vidal in Peru

Blijf op de hoogte

Raadpleeg het 'Verdraaid archief':
 'Verdraaid' is een modern en kleurrijk tijdschrift voor vrijwilligers en schenkers met kwalitatieve artikels over het werk van Broederlijk Delen in Zuid en Noord