Haiti na de aardbeving

(12-01-2010)

{phocagallery view=category|categoryid=1718|detail=3|displayname=0|displaydetail=0|displaydownload=0|limitcount=4|imageordering=9}

Alle recente artikels

{relarticles sectionId=1112:min=0:max=5}{endrelarticles}

Onze partners werken weer

Onze partners zijn weer aan het werk, meestal in zeer moeilijke omstandigheden. Ze proberen zo goed mogelijk in te spelen op de nieuwe noden van de bevolking, en Broederlijk Delen blijft hen daarin ondersteunen.
Lees meer » — 12 maart

Achtergrondartikel: Een moeizame heropbouw

Pieter Van Eecke gaat dieper in op de uitdagingen en kansen die de heropbouw na de aardbeving met zich mee brengt. Hoe kan Haïti uit het dal klimmen, ondanks of dankzij de catastrofe?
Lees het artikel » — 12 maart

Telefonisch interview met partnerorganisatie

Gotson Pierre is coördinator van Groupe Médialternatif, één van onze partnerorganisaties in Haïti. De lokalen van Groupe Médialternatif zijn tijdens de aardbeving ingestort en op dit ogenblik zoekt de organisatie nog steeds een onderkomen. Gotson Pierre is al meer dan 20 jaar in Haïti actief als journalist en sociaal activist. Hij spreekt -in het Frans- met Pieter Van Eecke over de situatie in Haïti anderhalve maand na de aardbeving.
Beluister de opname van het gesprek — 5 maart

Medewerkers Broederlijk Delen in Haïti

Raf Stassen, verantwoordelijke voor het continent Zuid-Amerika, komt net terug uit Haïti. Hij ging er samen met Rhoddy Petit, regioverantwoordelijke Haïti, voor Broederlijk Delen naartoe om onze partnerorganisaties te ontmoeten. De bedoeling van de reis was het opmeten van hun schade en het bespreken van de noden en nieuwe plannen.
Lees hun getuigenis over de situatie — 4 maart

Gerrit Matton is de vaste medewerker, het 'steunpunt', van Broederlijk Delen in Haïti. Hij woont ter plaatse en volgt de structurele ontwikkelingsactiviteiten van onze partnerorganisaties van nabij op. Tijdens de aardbeving was Gerrit in Haïti en op 9 februari keerde hij terug.
Lees zijn getuigenis na het terugkeren — 22 februari
Lees het interview met Gerrit — 5 februari
Lees zijn dagboek na de aardbeving — 15 januari

Jonas vanuit Port-au-Prince — 18 januari

Joris Willems getuigt vanuit Haiti — 15 januari

Jef Swerts blogt vanuit Haïti
Marijke blogt vanuit Haïti

Blog - Geluiden uit het Zuiden: Lees hier alle recente posts

Inleefverblijf en Cusco

We beleefden net de meest intense dagen ooit ... een inleefverblijf om nooit te vergeten ... een verrijking, een levenservaring, een WAW en een OHHHH... We leefden elk in een gezin mee gedurende 2 volle dagen. We mochten er vertellen over ons leven, we luisterden naar het hunne, we gingen gras halen voor hun dieren, we plantten aardappelen, we bemestten met de blote hand, we aten mee, we genoten mee, we werden verrast door een verhaal van hoop ... We kunnen nog veel leren van de mensen hier, hoe primitief ze hier ook nog leven. Echt ongewoon, geen woorden om alles te beschrijven, sommigen van ons vertelden 100 uit, anderen bleven er stilletjes bij ...

Vandaag mochten we een klein beetje toeristen met een rondrit door de Heilige Vallei, van contrast gesproken...

Een dikke knuffel en tot heel heel gauw

An en Joke

Geschreven op zaterdag, 07 januari 2012 02:14 in Inleefreis
Arequipa

Vandaag laatste dag in Arequipa. We hebben net een reflectiemoment achter de rug om eens te zien hoe het met de moraal van iedereen gesteld is. De meest indrukmakende momenten waren de mijnbezoeken. Het water was oranje van vervuiling en de getuigenis van Maria over haar 3 kinderen die kanker hadden was aangrijpend. Die mensen kunnen er zelf niets aan doen, maar dragen wel de gevolgen van de mijnbouw.

Het is een complex probleem, de mijnen verschaffen werk maar vervuilen tegelijk de omgeving waardoor de mensen geen drinkbaar water hebben en een te hoog gehalte aan lood in het bloed hebben. Ondertussen is het onmogelijk om het water en de omgeving te recupereren, maar Broederlijk Delen geeft niet op en strijdt tegen het onrecht dat de fabrieken de bevolking aan doen. In La Oroya is daardoor een mijn wel gesloten, althans tijdelijk. Daardoor hebben de mensen geen werk meer, maar ... Het heeft allemaal zijn voor- en nadelen.

In Cerro de Pasco hebben we een supergrote mijn gezien, op de hoogste stad ter wereld. En we zullen het geweten hebben, niet iedereen kon de hoogte even goed verdragen, maar de groep houdt zeer goed rekening met elkaar. Dat was een van de leuke zaken tot nog toe, dat we met zijn allen rekening houden met elkaar en goed zorgen voor mekaar.

Andere zaken die ons zullen bij blijven. de verhalen van de jongeren van Don Bosco, de kinderen die geen schoentjes hebben in Majes, die zeggen dat ze dorst hebben, de vergadering met de politica en de plaatselijke bevolking in Majes... het zal blijven nazinderen.

Over het algemeen zorgt deze reis voor een hogere betrokkenheid. De theorie in praktijk gebracht, we kennen al die problemen wel van de lessen en zo, maar nu kunen we gezichten plakken op al die mensen. Dat blijft toch beter plakken dan.

Nu gaan we naar de inleefverblijven, dus even geduld :)

Tot de volgende!
Joke Bekaert

Geschreven op zondag, 01 januari 2012 18:44 in Inleefreis
De laatste 3 dagen

Weinig tijd om te verwoorden wat we de laatste 3 dagen meemaakten. Ongeloof, ontroering, WAW, amai, niet te doen, crimineel, ... dit zijn de termen die we de laatste 3 dagen in de mond namen bij het bezoek aan La Oroya , Tarma, Cerro de Pasco en de Stille Oceaan ... Nu vlug vlug de taxi in en dan de bus op naar Arequipa. Alles goed

Geschreven op donderdag, 29 december 2011 23:37 in Inleefreis
De laatste 3 dagen

Weinig tijd om te verwoorden wat we de laatste 3 dagen meemaakten. Ongeloof, ontroering, WAW, amai, niet te doen, crimineel, ... dit zijn de termen die we de laatste 3 dagen in de mond namen bij het bezoek aan La Oroya , Tarma, Cerro de Pasco en de Stille Oceaan ... Nu vlug vlug de taxi in en dan de bus op naar Arequipa. Alles goed

Geschreven op donderdag, 29 december 2011 23:37 in Inleefreis
Dag 2 - Bezoek Don Bosco en Lima

De wekkers stonden deze morgen om 6,45u of dat dachten sommigen toch. Nog wat moe van de lange reis, sprongen sommigen onder ons dolenthousiast om 5,45u uit hun beddeke, Dit was nu ook niet echt nodig ,,, In ieder geval, om 7,30u werden we na een verkwikkende, koude douche verwacht aan de ontbijttafel, maar daarvoor mochten eerst nog een paar vrijwilligers mee naar de winkel de inkopen doen. We mochten onmiddellijk weer ons beste Spaans bovenhalen, maar de pistolets smaakten er niet slechter om, integendeel ...

Ons dagprogramma bestaat uit een bezoek aan het Don Bosco college en Lima zelf en daarvoor deelt de Padre ons in in familias, telkens 2 Peruaanse jongeren, 1 begeleider, 1 leerkracht en 4 van onze leerlingen. De rondleiding in deze technische school liet ons de machinezaal, burelen, klassen en de prachtige speelplaats zien, een perfect beeld van het reilen en zeilen, ook al is het hier nu ook vakantie. Daarna waren we klaar voor het echte werk, recht het centrum in, van plaza naar plaza, met onder andere een bezoek aan het Museo de los Minerales. Om 13u stonden we een busje op te wachten dat ons recht omhoog naar San Cristobal leidde, een ongewoon zicht op deze hoofdstad, met zijn mooie en minder mooie kanten. Ons middagmaal wordt ons geserveerd rond 14.45u in het eerste Don Bosco college in Peru. Na een toost met Salesiaanse wijn, kregen we als voorgerecht `papa de ...`, een aardappel met een specifiek sausje. Pollo con arroz (met koriander) was ons hoofdgrecht en we eindigden met een soort jelly van mais (wat niet iedereen kon bekoren). Lima doorkruisend, zakten we af richting slaapplaats, waar we uitgedaagd werden voor een matchke volleybal en voetbal Peru-Belgica. De vriendschapsbanden optimaal gesmeed, zijn we nu klaar voor een fiesta de noche ... Hasta luego ...

Morgen en overmorgen bezoeken we Tarma en Cerro de Pasco, waardoor we er ten vroegste donderdag weer zijn.

P.S. Bij enkelen rezen de inzichten dat niet alles vanzelfsprekend is. Zo mag je niet verwachten dat er water uit de douche komt, of dat je de badkamerdeur zomaar open krijgt, of dat auto`s je vriendelijk over laten, bij `groen voor voetgangers` en een zebrapad, dat de Peruanen zeer veel moeten werken om er weinig voor in de plaats te krijgen, maar niet klagen... wat wij al te gemakkelijk zouden doen. We vinden het positief dat onze leerlingen oog hebben voor dergelijke zaken.

Muchos saludos

An Maes en Joke Bekaert

Geschreven op dinsdag, 27 december 2011 01:51 in Inleefreis

Abonneer op deze RSS feed

Onze aanpak

Broederlijk Delen ondersteunt de plannen van mensen in het Zuiden. Hún plannen om onrecht en armoede te bestrijden. Dat is de beste garantie voor duurzame verandering.

Werk mee als vrijwilliger

Steun ons: schenk online

Doe een gift op BE12 0000 0000 9292

Onze resultaten

De strijd tegen armoede lijkt soms niet meer dan een druppel op een hete plaat. Toch houden we hardnekkig vol. En we boeken wel degelijk resultaat.

“Zonder Broederlijk Delen zou ik nog steeds in de mijn aan het werk zijn, opgesloten in mijn wereldje. Met hun hulp vond ik de moed om door te zetten en mijn diploma rechten te behalen.”
Lees het verhaal van Vidal in Peru

Blijf op de hoogte