Gelukwensen aan de Zr. Jeanne Devos en de National Domestic Workers Movement

(05-02-2010)

Gelukwensen aan de Zr. Jeanne Devos en de National Domestic Workers Movement naar aanleiding van 25ste verjaardag van de nationale beweging
In 1963 trok de toen 28 jarige zuster Jeanne Devos naar India. De jonge Missiezuster van De Jacht ging er les geven in een school voor doven en blinden in Madras.
Een ontmoeting met Louis Sena, de internationale proost van de studentenbeweging, zette Zr. Jeanne aan tot het oprichten van de Young Christian Students (YCS) in 1966 De YCS groeide in enkele jaren tijd uit van een groepje met enkele studenten tot een nationale beweging. Toen al met de steun van 30.000 Bfr van Broederlijk Delen/Entraide & Fraternité. In de daarop volgende jaren werden in het kader van het YCS verschillende projecten gesteund rond alfabetisatie en onderwijs. In 1973-1974 ging de YCS over in het meer pluralistische Young Student Movement en werd Zr. Jeanne de eerste nationale proost van deze Indische studentenbeweging Broederlijk Delen bleef de bewegingen steunen met uiteenlopende projecten.
Toen in 1978 Broederlijk Delen en Entraide & Fraternité elk hun eigen weg ging, bleef Broederlijk Delen het werk van Zr. Jeanne in de studentenbeweging en daarbuiten steunen, ondermeer met studiebeurzen voor maatschappelijk werkers, en via enkele rurale ontwikkelingsprojecten met Warli tribals. Op het platteland van India, ondermeer in Orissa waar Broederlijk Delen zijn werking concentreerde, vernam Zr. Jeanne bij haar activiteiten steeds meer over de problemen van jonge meisjes en vrouwen die uit hun dorpen verdwenen om te gaan werken als dienstmeisjes of ook als prostituees in de steden. Toen ze in 1984 besloot in Bombay een beweging op te richten door en voor dienstmeisjes, kon Zr. Jeanne opnieuw op de steun van Broederlijk Delen rekenen.
Broederlijk Delen stond mee aan de doopvont van de beweging van dienstmeisjes en is de beweging doorheen de jaren blijven steunen. De laatste jaren was dit in een bijzondere overeenkomst van wederzijdse samenwerking en vertrouwen.
De NDWM is tegelijkertijd een typische en een atypische Broederlijk Delen partner. Een typische partner die onze slogan, -de plannen van het Zuiden-,in de praktijk tot zijn recht laat komen. De beweging is immers opgebouwd en wordt gedragen vanuit de basis. Ondertussen zijn er al miljoenen vrouwen en jonge meisjes in 23 deelstaten die samen de beweging maken en opkomen voor elkaar en voor hun recht op een menswaardig leven via een menswaardige job. Deze basisgroepen worden op deelstaat en nationaal niveau gesteund met vormingen, logistieke ondersteuning, noodinterventies en vooral ook lobby en advocacy werk. Het is daar dat de beweging ook een atypische partner wordt want Broederlijk Delen’s beleid spitst zich in de eerste plaats toe op duurzame en geïntegreerde rurale ontwikkeling en de laatste jaren is er niet alleen die steeds fijner afgelijnde thematische focus gekomen maar ook geografisch is onze India werking beperkt tot Orissa en Chhattisgarh, twee staten waar de beweging nog in haar kinderschoenen staat. De samenwerking met onze andere partners is misschien minder vanzelfsprekend: zij trachten immers in de eerste plaatst aan een menswaardig leven te bouwen voor kleine boeren. Desondanks is de NDWM ook voor hen een verrijking voor hun werking want de tribale en dalith doelgroepen zijn met stip de uitverkoren slachtoffers van mensenhandel en migratie. Omgekeerd kan de beweging via ons netwerk van partners zijn sensibiliserende boodschap verspreiden op het platteland en zullen verbeterde rurale levensomstandigheden bijdragen aan een daling van de migratie. Ook wanneer Broederlijk Delen niet langer een klassieke partnerwerking ondersteunt in India hopen wij dat deze band, die versterkt werd tijdens de campagne van 2009, verder zal blijven bestaan en zijn vruchten afwerpen.
Wij zijn zeer verheugd dat de beweging op 5 and 6 februari haar 25ste verjaardag viert en trots dat we al die jaren hebben kunnen bijdragen aan de uitbouw van de beweging tot een nationaal, krachtig en succesvol forum voor dienstmeisjes. Wij wensen wij elk van de miljoenen meisjes en vrouwen die er deel van uit maken, en natuurlijk ook in het bijzonder Zr. Jeanne en de medewerkers van NDWM, van harte proficiat. We wensen hen moed en kracht toe om verder te vechten voor een leven in waardigheid voor elke huisarbeidster, voor elk kind in India.

Blog - Geluiden uit het Zuiden: Lees hier alle recente posts

  • Inleefverblijf en Cusco

    We beleefden net de meest intense dagen ooit ... een inleefverblijf om nooit te vergeten ... een verrijking, een levenservaring, een WAW en een OHHHH... We leefden elk in een gezin mee gedurende 2 volle dagen. We mochten er vertellen over ons leven, we luisterden naar het hunne, we gingen gras halen voor hun dieren, we plantten aardappelen, we bemestten met de blote hand, we aten mee, we genoten mee, we werden verrast door een verhaal van hoop ... We kunnen nog veel leren van de mensen hier, hoe primitief ze hier ook nog leven. Echt ongewoon, geen woorden om alles te beschrijven, sommigen van ons vertelden 100 uit, anderen bleven er stilletjes bij ...

    Vandaag mochten we een klein beetje toeristen met een rondrit door de Heilige Vallei, van contrast gesproken...

    Een dikke knuffel en tot heel heel gauw

    An en Joke

     

    Geschreven op zaterdag, 07 januari 2012 02:14 in Inleefreis
  • Arequipa

    Vandaag laatste dag in Arequipa. We hebben net een reflectiemoment achter de rug om eens te zien hoe het met de moraal van iedereen gesteld is. De meest indrukmakende momenten waren de mijnbezoeken. Het water was oranje van vervuiling en de getuigenis van Maria over haar 3 kinderen die kanker hadden was aangrijpend. Die mensen kunnen er zelf niets aan doen, maar dragen wel de gevolgen van de mijnbouw.

    Het is een complex probleem, de mijnen verschaffen werk maar vervuilen tegelijk de omgeving waardoor de mensen geen drinkbaar water hebben en een te hoog gehalte aan lood in het bloed hebben. Ondertussen is het onmogelijk om het water en de omgeving te recupereren, maar Broederlijk Delen geeft niet op en strijdt tegen het onrecht dat de fabrieken de bevolking aan doen. In La Oroya is daardoor een mijn wel gesloten, althans tijdelijk. Daardoor hebben de mensen geen werk meer, maar ... Het heeft allemaal zijn voor- en nadelen.

    In Cerro de Pasco hebben we een supergrote mijn gezien, op de hoogste stad ter wereld. En we zullen het geweten hebben, niet iedereen kon de hoogte even goed verdragen, maar de groep houdt zeer goed rekening met elkaar. Dat was een van de leuke zaken tot nog toe, dat we met zijn allen rekening houden met elkaar en goed zorgen voor mekaar.

    Andere zaken die ons zullen bij blijven. de verhalen van de jongeren van Don Bosco, de kinderen die geen schoentjes hebben in Majes, die zeggen dat ze dorst hebben, de vergadering met de politica en de plaatselijke bevolking in Majes... het zal blijven nazinderen.

    Over het algemeen zorgt deze reis voor een hogere betrokkenheid. De theorie in praktijk gebracht, we kennen al die problemen wel van de lessen en zo, maar nu kunen we gezichten plakken op al die mensen. Dat blijft toch beter plakken dan.

    Nu gaan we naar de inleefverblijven, dus even geduld :)

    Tot de volgende!
    Joke Bekaert

    Geschreven op zondag, 01 januari 2012 18:44 in Inleefreis
  • De laatste 3 dagen

    Weinig tijd om te verwoorden wat we de laatste 3 dagen meemaakten. Ongeloof, ontroering, WAW, amai, niet te doen, crimineel, ... dit zijn de termen die we de laatste 3 dagen in de mond namen bij het bezoek aan La Oroya , Tarma, Cerro de Pasco en de Stille Oceaan ... Nu vlug vlug de taxi in en dan de bus op naar Arequipa. Alles goed

    Geschreven op donderdag, 29 december 2011 23:37 in Inleefreis
  • De laatste 3 dagen

    Weinig tijd om te verwoorden wat we de laatste 3 dagen meemaakten. Ongeloof, ontroering, WAW, amai, niet te doen, crimineel, ... dit zijn de termen die we de laatste 3 dagen in de mond namen bij het bezoek aan La Oroya , Tarma, Cerro de Pasco en de Stille Oceaan ... Nu vlug vlug de taxi in en dan de bus op naar Arequipa. Alles goed

    Geschreven op donderdag, 29 december 2011 23:37 in Inleefreis
  • Dag 2 - Bezoek Don Bosco en Lima

    De wekkers stonden deze morgen om 6,45u of dat dachten sommigen toch. Nog wat moe van de lange reis, sprongen sommigen onder ons dolenthousiast om 5,45u uit hun beddeke, Dit was nu ook niet echt nodig ,,, In ieder geval, om 7,30u werden we na een verkwikkende, koude douche verwacht aan de ontbijttafel, maar daarvoor mochten eerst nog een paar vrijwilligers mee naar de winkel de inkopen doen. We mochten onmiddellijk weer ons beste Spaans bovenhalen, maar de pistolets smaakten er niet slechter om, integendeel ...

    Ons dagprogramma bestaat uit een bezoek aan het Don Bosco college en Lima zelf en daarvoor deelt de Padre ons in in familias, telkens 2 Peruaanse jongeren, 1 begeleider, 1 leerkracht en 4 van onze leerlingen. De rondleiding in deze technische school liet ons de machinezaal, burelen, klassen en de prachtige speelplaats zien, een perfect beeld van het reilen en zeilen, ook al is het hier nu ook vakantie. Daarna waren we klaar voor het echte werk, recht het centrum in, van plaza naar plaza, met onder andere een bezoek aan het Museo de los Minerales. Om 13u stonden we een busje op te wachten dat ons recht omhoog naar San Cristobal leidde, een ongewoon zicht op deze hoofdstad, met zijn mooie en minder mooie kanten. Ons middagmaal wordt ons geserveerd rond 14.45u in het eerste Don Bosco college in Peru. Na een toost met Salesiaanse wijn, kregen we als voorgerecht `papa de ...`, een aardappel met een specifiek sausje. Pollo con arroz (met koriander) was ons hoofdgrecht en we eindigden met een soort jelly van mais (wat niet iedereen kon bekoren). Lima doorkruisend, zakten we af richting slaapplaats, waar we uitgedaagd werden voor een matchke volleybal en voetbal Peru-Belgica. De vriendschapsbanden optimaal gesmeed, zijn we nu klaar voor een fiesta de noche ... Hasta luego ...

    Morgen en overmorgen bezoeken we Tarma en Cerro de Pasco, waardoor we er ten vroegste donderdag weer zijn.  

    P.S. Bij enkelen rezen de inzichten dat niet alles vanzelfsprekend is. Zo mag je niet verwachten dat er water uit de douche komt, of dat je de badkamerdeur zomaar open krijgt, of dat auto`s je vriendelijk over laten, bij `groen voor voetgangers` en een zebrapad, dat de Peruanen zeer veel moeten werken om er weinig voor in de plaats te krijgen, maar niet klagen... wat wij al te gemakkelijk zouden doen. We vinden het positief dat onze leerlingen oog hebben voor dergelijke zaken.

    Muchos saludos

    An Maes en Joke Bekaert

    Geschreven op dinsdag, 27 december 2011 01:51 in Inleefreis
AddThis Social Bookmark Button

Onze aanpak

Broederlijk Delen ondersteunt de plannen van mensen in het Zuiden. Hún plannen om onrecht en armoede te bestrijden. Dat is de beste garantie voor duurzame verandering.

 Werk mee als vrijwilliger

 Steun ons: schenk online

 Doe een gift op BE12 0000 0000 9292

Onze resultaten

De strijd tegen armoede lijkt soms niet meer dan een druppel op een hete plaat. Toch houden we hardnekkig vol. En we boeken wel degelijk resultaat.

Zonder Broederlijk Delen zou ik nog steeds in de mijn aan het werk zijn, opgesloten in mijn wereldje. Met hun hulp vond ik de moed om door te zetten en mijn diploma rechten te behalen.”
Lees het verhaal van Vidal in Peru

Blijf op de hoogte

Raadpleeg het 'Verdraaid archief':
 'Verdraaid' is een modern en kleurrijk tijdschrift voor vrijwilligers en schenkers met kwalitatieve artikels over het werk van Broederlijk Delen in Zuid en Noord