Catherine Ashton moet Gaza bezoeken

(04-03-2010 - Brigitte Herremans)

Oproep naar aanleiding van de informele bijeenkomst van EU-buitenlandministers

Op 5 en 6 maart verzamelen de EU-buitenlandministers in Cordoba voor een informele bijeenkomst. Naar aanleiding hiervan dringen 17 Europese mensenrechten- en ontwikkelingsorganisaties er bij de EU op aan om een duidelijk standpunt in te nemen ten aanzien van Israëls blokkade van de Gazastrook.[1] EU-ministers en de Hoge Vertegenwoordiger voor Buitenlandse Zaken moeten hun recht opeisen om de Gazastrook te bezoeken.

De coalitie roept de buitenlandministers op zich gezamenlijk te verzetten tegen de recente weigering van Israël om hooggeplaatste buitenlandse vertegenwoordigers tot Gaza toe te laten. Ze maant hen ook aan om bij elk bezoek aan Israël en de bezette Palestijnse gebieden een trip naar Gaza in te plannen.[2] De organisaties vragen in het bijzonder dat barones Catherine Ashton, Hoge Vertegenwoordiger van de EU voor Buitenlandse Zaken, bij haar eerste reis naar het Midden-Oosten half maart ook een bezoek zou brengen aan Gaza. Op die manier kan ze met eigen ogen zien wat de verwoestende impact is van tweeënhalf jaar blokkade op de burgerbevolking in de Gazastrook.

Tijdens hun informele bijeenkomst zullen de EU-ministers van Buitenlandse Zaken het hebben over het vredesproces in het Midden-Oosten en de blokkade van Gaza, ruim een jaar na Israëls militaire offensief. Volgens de organisaties kan Gaza’s burgerlijke basisinfrastructuur, zoals water- en elektriciteitsvoorzieningen, wegens Israëls invoerverbod op bouwmaterialen onmogelijk heropgebouwd worden. Ook huizen, winkels, scholen en ziekenhuizen blijven in puin liggen. [3]

De coalitie vindt het positief dat de EU in december in een verklaring opriep tot ‘een onmiddellijke, langdurige en onvoorwaardelijke opening van de grensovergangen’ naar Gaza. Deze woorden zouden echter moeten worden omgezet in een krachtdadig optreden waarbij de EU het internationale voortouw neemt om een einde te maken aan de blokkade. De EU moet ook duidelijk maken dat een uitbreiding van de relaties met Israël niet mogelijk is zolang Israël het internationaal recht niet naleeft en de mensenrechten niet respecteert. Volgens de organisaties is de blokkade van Gaza hier onlosmakelijk mee verbonden.

‘Israël wil blijkbaar niet dat de wereld ziet wat er gebeurt in Gaza. Catherine Ashton en de EU-ministers moeten zelf ter plaatse gaan om te zien hoe de gewone mensen in Gaza leven. Zij dragen de grootste gevolgen van de blokkade en kunnen niet weg. De EU mag niet aanvaarden dat Israël haar hooggeplaatste vertegenwoordigers de toegang tot Gaza ontzegt, waardoor ze niet kunnen nagaan hoe miljoenen euro’s van de Europese belastingbetalers gebruikt worden voor de financiering van noodzakelijke humanitaire projecten.’, aldus Janet Symes, verantwoordelijke Midden-Oosten bij Christian Aid.

‘Het is tijd dat de EU eist dat mensenrechten en het internationaal humanitair recht een centrale plaats krijgen in het vredesproces in het Midden-Oosten. De blokkade is een collectieve bestraffing van de hele burgerbevolking en de meest kwetsbare groepen, zoals jonge kinderen, betalen hiervoor een onaanvaardbaar hoge prijs.’ zegt Nicolas Berger, directeur van het EU-hoofdkantoor van Amnesty International.

 

Voor meer informatie:
Brigitte Herremans – Broederlijk Delen – Cel Politiek, Middle East Desk – gsm: 0475.355.053
brigitte.herremans@broederlijkdelen.be


[1] Deze 17 organisaties zijn: Amnesty International EU, Broederlijk Delen, CAFOD, CCFD Terre Solidaire, Christian Aid, Cordaid, Diakonia, Defence for Children International, Euro-Mediterranean Human Rights Network, International Federation for Human Rights, ICCO, IKV Pax Christi Netherlands, Medical Aid for Palestinians, medico international, Pax Christi International, Rehabilitation and Research Centre for Torture Victims en War Child.
[2] De Israëlische regering rechtvaardigt haar nieuwe ‘afsluitingspolitiek’ met het argument dat de aanwezigheid van hooggeplaatste buitenlandse vertegenwoordigers ‘het Hamas-regime zou legitimeren’. Verschillende EU-ministers van Buitenlandse Zaken en Ontwikkelingssamenwerking, Europese Commissieleden en de voormalige Hoge Vertegenwoordiger, Javier Solana, brachten echter allemaal reeds een bezoek aan Gaza na de machtsovername door Hamas in 2007. Pas later  begon de Israëlische regering deze bezoeken te verhinderen. Nochtans hadden de EU-vertegenwoordigers tijdens hun bezoek geen contacten of ontmoetingen met Hamas. In de loop van 2009 werden bezoeken op hoog niveau voor het eerst door Israël tegengehouden. Ministers van Buitenlandse Zaken Bernard Kouchner (Frankrijk), Ahmet Davutoglu (Turkije) en Michael Martin (Ierland) mochten toen Gaza niet binnen. Vorige week kon de Ierse minister van Buitenlandse Zaken via de grensovergang in Rafah vanuit Egypte wel een bezoek brengen aan Gaza. De EU en haar lidstaten stellen elk jaar honderden miljoenen euro’s ter beschikking aan Gaza. Dat geld is bedoeld voor humanitaire hulp, om kwetsbare families te steunen, om de lonen van de ambtenaren van de Palestijnse Autoriteit in Gaza mee te financieren en om de projecten van UNRWA te steunen. UNRWA beheert scholen en ziekenhuizen voor Palestijnse vluchtelingen die meer dan 75 procent van de totale bevolking in Gaza vertegenwoordigen.
[3] Voor meer details: zie het rapport Failing Gaza: No rebuilding, no recovery, no more excuses (december 2009).  Op aanvraag beschikbaar voor journalisten.

Blog - Geluiden uit het Zuiden: Lees hier alle recente posts

  • Inleefverblijf en Cusco

    We beleefden net de meest intense dagen ooit ... een inleefverblijf om nooit te vergeten ... een verrijking, een levenservaring, een WAW en een OHHHH... We leefden elk in een gezin mee gedurende 2 volle dagen. We mochten er vertellen over ons leven, we luisterden naar het hunne, we gingen gras halen voor hun dieren, we plantten aardappelen, we bemestten met de blote hand, we aten mee, we genoten mee, we werden verrast door een verhaal van hoop ... We kunnen nog veel leren van de mensen hier, hoe primitief ze hier ook nog leven. Echt ongewoon, geen woorden om alles te beschrijven, sommigen van ons vertelden 100 uit, anderen bleven er stilletjes bij ...

    Vandaag mochten we een klein beetje toeristen met een rondrit door de Heilige Vallei, van contrast gesproken...

    Een dikke knuffel en tot heel heel gauw

    An en Joke

     

    Geschreven op zaterdag, 07 januari 2012 02:14 in Inleefreis
  • Arequipa

    Vandaag laatste dag in Arequipa. We hebben net een reflectiemoment achter de rug om eens te zien hoe het met de moraal van iedereen gesteld is. De meest indrukmakende momenten waren de mijnbezoeken. Het water was oranje van vervuiling en de getuigenis van Maria over haar 3 kinderen die kanker hadden was aangrijpend. Die mensen kunnen er zelf niets aan doen, maar dragen wel de gevolgen van de mijnbouw.

    Het is een complex probleem, de mijnen verschaffen werk maar vervuilen tegelijk de omgeving waardoor de mensen geen drinkbaar water hebben en een te hoog gehalte aan lood in het bloed hebben. Ondertussen is het onmogelijk om het water en de omgeving te recupereren, maar Broederlijk Delen geeft niet op en strijdt tegen het onrecht dat de fabrieken de bevolking aan doen. In La Oroya is daardoor een mijn wel gesloten, althans tijdelijk. Daardoor hebben de mensen geen werk meer, maar ... Het heeft allemaal zijn voor- en nadelen.

    In Cerro de Pasco hebben we een supergrote mijn gezien, op de hoogste stad ter wereld. En we zullen het geweten hebben, niet iedereen kon de hoogte even goed verdragen, maar de groep houdt zeer goed rekening met elkaar. Dat was een van de leuke zaken tot nog toe, dat we met zijn allen rekening houden met elkaar en goed zorgen voor mekaar.

    Andere zaken die ons zullen bij blijven. de verhalen van de jongeren van Don Bosco, de kinderen die geen schoentjes hebben in Majes, die zeggen dat ze dorst hebben, de vergadering met de politica en de plaatselijke bevolking in Majes... het zal blijven nazinderen.

    Over het algemeen zorgt deze reis voor een hogere betrokkenheid. De theorie in praktijk gebracht, we kennen al die problemen wel van de lessen en zo, maar nu kunen we gezichten plakken op al die mensen. Dat blijft toch beter plakken dan.

    Nu gaan we naar de inleefverblijven, dus even geduld :)

    Tot de volgende!
    Joke Bekaert

    Geschreven op zondag, 01 januari 2012 18:44 in Inleefreis
  • De laatste 3 dagen

    Weinig tijd om te verwoorden wat we de laatste 3 dagen meemaakten. Ongeloof, ontroering, WAW, amai, niet te doen, crimineel, ... dit zijn de termen die we de laatste 3 dagen in de mond namen bij het bezoek aan La Oroya , Tarma, Cerro de Pasco en de Stille Oceaan ... Nu vlug vlug de taxi in en dan de bus op naar Arequipa. Alles goed

    Geschreven op donderdag, 29 december 2011 23:37 in Inleefreis
  • De laatste 3 dagen

    Weinig tijd om te verwoorden wat we de laatste 3 dagen meemaakten. Ongeloof, ontroering, WAW, amai, niet te doen, crimineel, ... dit zijn de termen die we de laatste 3 dagen in de mond namen bij het bezoek aan La Oroya , Tarma, Cerro de Pasco en de Stille Oceaan ... Nu vlug vlug de taxi in en dan de bus op naar Arequipa. Alles goed

    Geschreven op donderdag, 29 december 2011 23:37 in Inleefreis
  • Dag 2 - Bezoek Don Bosco en Lima

    De wekkers stonden deze morgen om 6,45u of dat dachten sommigen toch. Nog wat moe van de lange reis, sprongen sommigen onder ons dolenthousiast om 5,45u uit hun beddeke, Dit was nu ook niet echt nodig ,,, In ieder geval, om 7,30u werden we na een verkwikkende, koude douche verwacht aan de ontbijttafel, maar daarvoor mochten eerst nog een paar vrijwilligers mee naar de winkel de inkopen doen. We mochten onmiddellijk weer ons beste Spaans bovenhalen, maar de pistolets smaakten er niet slechter om, integendeel ...

    Ons dagprogramma bestaat uit een bezoek aan het Don Bosco college en Lima zelf en daarvoor deelt de Padre ons in in familias, telkens 2 Peruaanse jongeren, 1 begeleider, 1 leerkracht en 4 van onze leerlingen. De rondleiding in deze technische school liet ons de machinezaal, burelen, klassen en de prachtige speelplaats zien, een perfect beeld van het reilen en zeilen, ook al is het hier nu ook vakantie. Daarna waren we klaar voor het echte werk, recht het centrum in, van plaza naar plaza, met onder andere een bezoek aan het Museo de los Minerales. Om 13u stonden we een busje op te wachten dat ons recht omhoog naar San Cristobal leidde, een ongewoon zicht op deze hoofdstad, met zijn mooie en minder mooie kanten. Ons middagmaal wordt ons geserveerd rond 14.45u in het eerste Don Bosco college in Peru. Na een toost met Salesiaanse wijn, kregen we als voorgerecht `papa de ...`, een aardappel met een specifiek sausje. Pollo con arroz (met koriander) was ons hoofdgrecht en we eindigden met een soort jelly van mais (wat niet iedereen kon bekoren). Lima doorkruisend, zakten we af richting slaapplaats, waar we uitgedaagd werden voor een matchke volleybal en voetbal Peru-Belgica. De vriendschapsbanden optimaal gesmeed, zijn we nu klaar voor een fiesta de noche ... Hasta luego ...

    Morgen en overmorgen bezoeken we Tarma en Cerro de Pasco, waardoor we er ten vroegste donderdag weer zijn.  

    P.S. Bij enkelen rezen de inzichten dat niet alles vanzelfsprekend is. Zo mag je niet verwachten dat er water uit de douche komt, of dat je de badkamerdeur zomaar open krijgt, of dat auto`s je vriendelijk over laten, bij `groen voor voetgangers` en een zebrapad, dat de Peruanen zeer veel moeten werken om er weinig voor in de plaats te krijgen, maar niet klagen... wat wij al te gemakkelijk zouden doen. We vinden het positief dat onze leerlingen oog hebben voor dergelijke zaken.

    Muchos saludos

    An Maes en Joke Bekaert

    Geschreven op dinsdag, 27 december 2011 01:51 in Inleefreis
AddThis Social Bookmark Button

Onze aanpak

Broederlijk Delen ondersteunt de plannen van mensen in het Zuiden. Hún plannen om onrecht en armoede te bestrijden. Dat is de beste garantie voor duurzame verandering.

 Werk mee als vrijwilliger

 Steun ons: schenk online

 Doe een gift op BE12 0000 0000 9292

Onze resultaten

De strijd tegen armoede lijkt soms niet meer dan een druppel op een hete plaat. Toch houden we hardnekkig vol. En we boeken wel degelijk resultaat.

Zonder Broederlijk Delen zou ik nog steeds in de mijn aan het werk zijn, opgesloten in mijn wereldje. Met hun hulp vond ik de moed om door te zetten en mijn diploma rechten te behalen.”
Lees het verhaal van Vidal in Peru

Blijf op de hoogte

Raadpleeg het 'Verdraaid archief':
 'Verdraaid' is een modern en kleurrijk tijdschrift voor vrijwilligers en schenkers met kwalitatieve artikels over het werk van Broederlijk Delen in Zuid en Noord