Campagnetijd is vastentijd!

(19-02-2010 - Marjet Haels)

Broederlijk Delen voert ieder jaar campagne tijdens de vasten. Dat is niet toevallig. Als organisatie van de Vlaamse Kerkgemeenschap roepen wij op tot solidariteit en gerechtigheid. En breken we een lans voor een cultuur van delen en een ethiek van genoeg.

“Kondig een vasten af, keer terug tot mij. Het zijn niet je kleren die je moet scheuren, maar je hart. Je moet geen gerechtigheid beoefenen voor de show, maar omdat het je roeping is om te leven vanuit het Verbond tussen God en mensen. Het is tijd om de relatie te herstellen, met God, met de mensen en met heel de aarde.”
Met deze oproep gaan we vandaag de vasten in. Veertig dagen lang krijgen wij de tijd om halt te houden en vraagtekens te plaatsen bij wat normale gang van zaken heet. Om de ballast overboord te gooien en te gaan van ‘teveel’ naar ‘genoeg’. Om op zoek te gaan naar de zin en betekenis van ons bezig zijn, ons geloof en onze waarden, onze relaties en onze levensstijl. Doorheen de vasten krijgen wij een kans tot spirituele vernieuwing, groei in engagement en zicht op Pasen.

Elk jaar opnieuw laten we ons op deze tocht bevragen door onze partnerorganisaties in het Zuiden. Met hun andere kijk op het leven, hun eigen benadering van bezit en gebruik ervan, hun zorg voor milieu en natuur, hun geïntegreerde spiritualiteit zijn zij een uitdaging voor ons.

Dit jaar laten we ons inspireren door de visie en de spiritualiteit van de inheemse gemeenschappen van de Boliviaanse Andes. Zij leven vanuit het kosmische besef dat alles met alles te maken heeft, dat iedereen betrokken is en niemand geïsoleerd is binnen het geheel. Zij beschouwen alle dingen – de mens, de aarde, de dieren en heel de natuur – als met elkaar verbonden. Eenheid tussen tegengestelden is een kerngedachte in de Andesfilosofie. Hoog hoort bij laag, warm bij koud, man bij vrouw, … Harmonie is er, als beide tegengestelden aanwezig zijn én in evenwicht.
Hun taak is het om te zorgen voor harmonie en evenwicht. Dit doen ze door wederkerigheid in de relaties tussen mensen te organiseren en te zorgen voor gelijkheid in de gemeenschap en voor evenwicht in de relatie met de aarde. Rituelen zijn voor hen de manier en het moment waarop het evenwicht telkens opnieuw wordt hersteld.

Deze Andesspiritualiteit is best een uitdaging voor onze energie- en grondstoffenverslindende wereld. Samuel en zijn collega’s in het Zuiden hebben de klimaatwijziging niet veroorzaakt. Maar ze ondervinden er wel als eerste de gevolgen van. Klimaatverandering veroorzaakt armoede in het Zuiden en dwingt mensen zich aan te passen. Ze leert ons ook dat wijzelf dringend op zoek moeten naar harmonie en evenwicht en onze relatie met de aarde, met de mensen herstellen.

De vasten is de tijd bij uitstek voor ons om orde op zaken te stellen, ons te ontdoen van ons ‘teveel’ en over te houden wat ‘genoeg’ is. Het is een uitgelezen tijd om de harmonie te herstellen met onze medemensen, met de natuur, met God. Welke waarden staan voorop in onze gemeenschappen? Hoe beleven we ze? Wat is heilige grond voor ons? Wie, wat is heilig voor ons? Hoe begrijpen wij het ‘bijbelse rentmeesterschap? Wat betekent het zorg te dragen voor de schepping? Hoe werken we concreet, in eigen leven, aan een cultuur van het delen en een ethiek van genoeg? Inheemse gemeenschappen van de Altiplano in Bolivia dagen ons uit om deze bezinningstocht te maken en de relaties te herstellen.


Marjet Haels,
Medewerkster Campagne en Educatie

Blog - Geluiden uit het Zuiden: Lees hier alle recente posts

  • Inleefverblijf en Cusco

    We beleefden net de meest intense dagen ooit ... een inleefverblijf om nooit te vergeten ... een verrijking, een levenservaring, een WAW en een OHHHH... We leefden elk in een gezin mee gedurende 2 volle dagen. We mochten er vertellen over ons leven, we luisterden naar het hunne, we gingen gras halen voor hun dieren, we plantten aardappelen, we bemestten met de blote hand, we aten mee, we genoten mee, we werden verrast door een verhaal van hoop ... We kunnen nog veel leren van de mensen hier, hoe primitief ze hier ook nog leven. Echt ongewoon, geen woorden om alles te beschrijven, sommigen van ons vertelden 100 uit, anderen bleven er stilletjes bij ...

    Vandaag mochten we een klein beetje toeristen met een rondrit door de Heilige Vallei, van contrast gesproken...

    Een dikke knuffel en tot heel heel gauw

    An en Joke

     

    Geschreven op zaterdag, 07 januari 2012 02:14 in Inleefreis
  • Arequipa

    Vandaag laatste dag in Arequipa. We hebben net een reflectiemoment achter de rug om eens te zien hoe het met de moraal van iedereen gesteld is. De meest indrukmakende momenten waren de mijnbezoeken. Het water was oranje van vervuiling en de getuigenis van Maria over haar 3 kinderen die kanker hadden was aangrijpend. Die mensen kunnen er zelf niets aan doen, maar dragen wel de gevolgen van de mijnbouw.

    Het is een complex probleem, de mijnen verschaffen werk maar vervuilen tegelijk de omgeving waardoor de mensen geen drinkbaar water hebben en een te hoog gehalte aan lood in het bloed hebben. Ondertussen is het onmogelijk om het water en de omgeving te recupereren, maar Broederlijk Delen geeft niet op en strijdt tegen het onrecht dat de fabrieken de bevolking aan doen. In La Oroya is daardoor een mijn wel gesloten, althans tijdelijk. Daardoor hebben de mensen geen werk meer, maar ... Het heeft allemaal zijn voor- en nadelen.

    In Cerro de Pasco hebben we een supergrote mijn gezien, op de hoogste stad ter wereld. En we zullen het geweten hebben, niet iedereen kon de hoogte even goed verdragen, maar de groep houdt zeer goed rekening met elkaar. Dat was een van de leuke zaken tot nog toe, dat we met zijn allen rekening houden met elkaar en goed zorgen voor mekaar.

    Andere zaken die ons zullen bij blijven. de verhalen van de jongeren van Don Bosco, de kinderen die geen schoentjes hebben in Majes, die zeggen dat ze dorst hebben, de vergadering met de politica en de plaatselijke bevolking in Majes... het zal blijven nazinderen.

    Over het algemeen zorgt deze reis voor een hogere betrokkenheid. De theorie in praktijk gebracht, we kennen al die problemen wel van de lessen en zo, maar nu kunen we gezichten plakken op al die mensen. Dat blijft toch beter plakken dan.

    Nu gaan we naar de inleefverblijven, dus even geduld :)

    Tot de volgende!
    Joke Bekaert

    Geschreven op zondag, 01 januari 2012 18:44 in Inleefreis
  • De laatste 3 dagen

    Weinig tijd om te verwoorden wat we de laatste 3 dagen meemaakten. Ongeloof, ontroering, WAW, amai, niet te doen, crimineel, ... dit zijn de termen die we de laatste 3 dagen in de mond namen bij het bezoek aan La Oroya , Tarma, Cerro de Pasco en de Stille Oceaan ... Nu vlug vlug de taxi in en dan de bus op naar Arequipa. Alles goed

    Geschreven op donderdag, 29 december 2011 23:37 in Inleefreis
  • De laatste 3 dagen

    Weinig tijd om te verwoorden wat we de laatste 3 dagen meemaakten. Ongeloof, ontroering, WAW, amai, niet te doen, crimineel, ... dit zijn de termen die we de laatste 3 dagen in de mond namen bij het bezoek aan La Oroya , Tarma, Cerro de Pasco en de Stille Oceaan ... Nu vlug vlug de taxi in en dan de bus op naar Arequipa. Alles goed

    Geschreven op donderdag, 29 december 2011 23:37 in Inleefreis
  • Dag 2 - Bezoek Don Bosco en Lima

    De wekkers stonden deze morgen om 6,45u of dat dachten sommigen toch. Nog wat moe van de lange reis, sprongen sommigen onder ons dolenthousiast om 5,45u uit hun beddeke, Dit was nu ook niet echt nodig ,,, In ieder geval, om 7,30u werden we na een verkwikkende, koude douche verwacht aan de ontbijttafel, maar daarvoor mochten eerst nog een paar vrijwilligers mee naar de winkel de inkopen doen. We mochten onmiddellijk weer ons beste Spaans bovenhalen, maar de pistolets smaakten er niet slechter om, integendeel ...

    Ons dagprogramma bestaat uit een bezoek aan het Don Bosco college en Lima zelf en daarvoor deelt de Padre ons in in familias, telkens 2 Peruaanse jongeren, 1 begeleider, 1 leerkracht en 4 van onze leerlingen. De rondleiding in deze technische school liet ons de machinezaal, burelen, klassen en de prachtige speelplaats zien, een perfect beeld van het reilen en zeilen, ook al is het hier nu ook vakantie. Daarna waren we klaar voor het echte werk, recht het centrum in, van plaza naar plaza, met onder andere een bezoek aan het Museo de los Minerales. Om 13u stonden we een busje op te wachten dat ons recht omhoog naar San Cristobal leidde, een ongewoon zicht op deze hoofdstad, met zijn mooie en minder mooie kanten. Ons middagmaal wordt ons geserveerd rond 14.45u in het eerste Don Bosco college in Peru. Na een toost met Salesiaanse wijn, kregen we als voorgerecht `papa de ...`, een aardappel met een specifiek sausje. Pollo con arroz (met koriander) was ons hoofdgrecht en we eindigden met een soort jelly van mais (wat niet iedereen kon bekoren). Lima doorkruisend, zakten we af richting slaapplaats, waar we uitgedaagd werden voor een matchke volleybal en voetbal Peru-Belgica. De vriendschapsbanden optimaal gesmeed, zijn we nu klaar voor een fiesta de noche ... Hasta luego ...

    Morgen en overmorgen bezoeken we Tarma en Cerro de Pasco, waardoor we er ten vroegste donderdag weer zijn.  

    P.S. Bij enkelen rezen de inzichten dat niet alles vanzelfsprekend is. Zo mag je niet verwachten dat er water uit de douche komt, of dat je de badkamerdeur zomaar open krijgt, of dat auto`s je vriendelijk over laten, bij `groen voor voetgangers` en een zebrapad, dat de Peruanen zeer veel moeten werken om er weinig voor in de plaats te krijgen, maar niet klagen... wat wij al te gemakkelijk zouden doen. We vinden het positief dat onze leerlingen oog hebben voor dergelijke zaken.

    Muchos saludos

    An Maes en Joke Bekaert

    Geschreven op dinsdag, 27 december 2011 01:51 in Inleefreis
AddThis Social Bookmark Button

Onze aanpak

Broederlijk Delen ondersteunt de plannen van mensen in het Zuiden. Hún plannen om onrecht en armoede te bestrijden. Dat is de beste garantie voor duurzame verandering.

 Werk mee als vrijwilliger

 Steun ons: schenk online

 Doe een gift op BE12 0000 0000 9292

Onze resultaten

De strijd tegen armoede lijkt soms niet meer dan een druppel op een hete plaat. Toch houden we hardnekkig vol. En we boeken wel degelijk resultaat.

Zonder Broederlijk Delen zou ik nog steeds in de mijn aan het werk zijn, opgesloten in mijn wereldje. Met hun hulp vond ik de moed om door te zetten en mijn diploma rechten te behalen.”
Lees het verhaal van Vidal in Peru

Blijf op de hoogte

Raadpleeg het 'Verdraaid archief':
 'Verdraaid' is een modern en kleurrijk tijdschrift voor vrijwilligers en schenkers met kwalitatieve artikels over het werk van Broederlijk Delen in Zuid en Noord